آموزش زبان انگلیسی آنلاین فرالن

نقد فیلم I’m Thinking of Ending Things محصول 2020

دارم به نقدکردن فکر می کنم. خوب، به گمانم فقط یک چیز باشد که الان به نقدکردنش فکر می کنم؛ آن هم فیلم جدید نتفلیکس است با عنوان I’m Thinking of Ending Things که به تفکر خیلی زیادی نیاز دارد، یا شاید هم اصلاً نیازی به تفکر نداشته باشد.

Im thinking of ending things 4 - نقد فیلم I’m Thinking of Ending Things محصول 2020

کارگردان: Charlie Kaufman

نویسنده: Charlie Kaufman, Iain Reid

بازیگران: Jesse Plemons, Jessie Buckley, Toni Collette

خلاصه داستان: در پی پایانم (I’m Thinking of Ending Things) دختر جوانی که نسبت به رابطه با نامزدش پُر از شک و تردید و بدگمانی است اما تصمیم میگیرد که با او سفری به مزرعه ی دنج خانوادگی شان داشته باشد. در آنجا اتفاقات مهمی می افتند که باعث میشوند او به نامزدش، خودش، تمام چیزهایی که تا به حال میدانسته و باورهایش شک کند.

صفحه IMDB فیلم

به این فکر می کنم که فیلم I’m Thinking of Ending Things فیلمی است که دسته بندی های ساده را زیر پا می گذارد. اثری است که برای القای بهتر رنگ مایه اش باید به سایر آثار کارگردان آن یعنی چارلی کافمن اشاره کنیم؛ برای مثال فیلم های Being John Malkovich ، Eternal Sunshine of the Spotless Mind و Synecdoche, New York . این اقتباس از رمان تحسین شده ایان رید در تجزیه و تحلیل خود از وضع بشر یک رویکرد سورئال را در پیش می گیرد. موضوع فیلم درباره چیست؟ خوب، این فیلم داستان ساده زنی است که در یک روز برفی به ملاقات والدین دوست پسرش می رود و به خاطر وضعیت وحشتناک آب و هوا شب پرمخاطره ای را سپری می کند. در ظاهر، این کل ماجراست. اما هیچ کدام از فیلم های کافمن در لایه های ظاهری و اولیه خود شکوفا نمی شوند.

Im thinking of ending things 7 - نقد فیلم I’m Thinking of Ending Things محصول 2020

سفر کوتاه این زن و دوست پسرش به آن خانه روستایی دورافتاده صرفاً کالبد داستانی ای را تشکیل می دهد که کافمن چالش برانگیزترین فیلم خود را برپایه های آن بنا کرده است. اثری که در سبک و سیاق سورئال خود به سبک هراس آلود دیوید لینچ شباهت دارد و میان واقعیت و تفسیری رویاگونه از ارتباط در کشمکش است، گرچه شاید برخلاف آنچه در ابتدا به نظر می رسد چندان هم خبری از واقعیت نباشد. به تعبیری، تمام فیلم های کافمن درمورد ارتباط بوده اند، اما این فیلم از این جهت متفاوت به نظر می رسد که در آن خبری از مردمی نیست که در تلاشند از موانع این دنیا بگذرند تا با یکدیگر ارتباط برقرار کنند؛ مردمی که سرانجام درمی یابند تلاششان بیهوده بوده و کماکان در برقراری ارتباط ناتوان هستند.

در همان اوایل فیلم دیالوگی وجود دارد که فکر و ذکر من را تا انتهای این فیلم دو ساعته به خود مشغول کرد: «سایر حیوانات در زمان حال زندگی می کنند. اما انسان ها نمی توانند. پس امید را اختراع کردند.» فیلم I’m Thinking of Ending Things درباره سازه های انسانی مثل امید، خوشبختی، پیوند و ارتباط و حتی زمان است. فکر می کنم این توصیف احتمالاً کمکی به شما نمی کند.

Im thinking of ending things 3 - نقد فیلم I’m Thinking of Ending Things محصول 2020

به این فکر می کنم که باید از ابتدای ماجرا شروع کنم. جسی باکلیِ بی نظیر (ستاره فیلم Wild Rose) نقش زنی را به عهده دارد که نامش در طول فیلم بارها تغییر می کند. نام این زن ممکن است اوان باشد. شاید لوسی باشد. شاید این زن اصلاً آنجا نباشد؟ به مرور زمان، به نظر می رسد که جنبه های بیشتری از داستان زندگی او تغییر می کنند و از نو نوشته می شوند، از جمله پیشینه فردی و کاری او. این زن جوری از شعر نقل قول می کند که انگار خودش آن ها را نوشته است و حتی هنگامی که درمورد کیفیت یک فیلم بحث می کند از بعضی از قسمت های نقد پالین کیل سرقت ادبی می کند. او هرکسی که هست، داستان را روایت می کند و در ابتدای روایت خود، درست مثل کتاب، عنوان فیلم را چندین بار تکرار می کند؛ امری که حاکی از وفاداری بسیار فیلم به کتاب است. مشخص نیست که منظور او از «پایان دادن» دقیقاً چیست. آیا منظورش خودکشی است؟ کافمن در سرتاسر فیلم خود ارجاعاتی را پراکنده است که به این تفسیر دامن می زنند، از جمله مکالمه ای درمورد دیوید فاستر والاس که دست به خودکشی زد و نیز استدلال مکتوب پالین کیل درمورد کیفیت فیلم A Woman Under the Influence که در بالا به آن اشاره کردم؛ فیلمی که شخصیت اصلی آن دست به خودکشی می زند. یا نکند منظور او شکل دیگری از «پایان دادن» باشد؟ شاید منظور او پایانی بر رابطه اش با جیک (جس پلمونس) باشد که همراه با او به ملاقات والدینش رفت؟ شاید پایانی بر دیدگاه او نسبت به دنیا باشد؟ شاید هم پایانی بر دیدگاه شما نسبت به دنیا؟

Im thinking of ending things 1 - نقد فیلم I’m Thinking of Ending Things محصول 2020

صحنه های آغازین فیلم I’m Thinking of Ending Things نسبتاً بی پرده و قابل فهم به نظر می رسند، اما کافمن حتی در آن صحنه ها نیز به وفور از تکنیک های فیلمسازی گیج کننده استفاده می کند. این زن روایت داستان را آغاز می کند و در ابتدا به نظر می رسد که تک گویی درونی اش را با آنچه در حال وقوع است در هم می آمیزد؛ همزمان با روایت او تصویر سرایدار مدرسه ای به نمایش در می آید که ظاهراً هیچ ارتباطی با زوج جوان قصه ما ندارد. اما چرا؟ آیا زن داستان ما سرایدار را می شناسد؟ او چه نقشی در این ماجرا دارد؟

Im thinking of ending things 6 - نقد فیلم I’m Thinking of Ending Things محصول 2020

در طول سفر کوچک این زوج به خانه روستایی کم کم حس و حال تشویش و اضطراب نمایان می شود و اینجا پای هنر لوکش زل (مدیر فیلمبرداری فیلم Cold War) به میان می آید که این حس اضطراب را با تکنیک نسبت تصویر بسته 4:3 در مخاطب تشدید می کند. او با استفاده از این تکنیک بیننده را وادار می کند که به آنچه داخل کادر است توجه بیشتری بکند و حتی به این فکر کند که در داخل کادر جای چه چیزی خالی است. کافمن پیش از اینکه به چشم بیاید، بازی با فضا و زمان را شروع می کند. او اغلب صحنه هایی را که جیک و دوست دخترش در داخل ماشین نشسته اند از بیرون ماشین فیلمبرداری می کند، صورت هایشان را با برف محو می کند و صداها را با ترکیب صدای باد پر می کند. این دو به جای اینکه واضح تر شوند، کم کم مبهم و مبهم تر می شوند؛ یک جای کار می لنگد.

Im thinking of ending things 2 - نقد فیلم I’m Thinking of Ending Things محصول 2020

بی شک پلمونس و باکلی در این فیلم فوق العاده ظاهر شدند. آن دو در چهارچوب فیلمنامه ای که می توانست باعث ناکامی سایر بازیگران شود، ضربان و ارتعاشات ملموس کاراکتر خود را پیدا کردند و بدین ترتیب بدون اینکه دست به دامن دوز و کلک های سطحی شوند، حس فزاینده ای از اضطراب را به مخاطب القا کردند.

در خانه والدین جیک حس و حال یک حمله عصبی جدی تشدید می شود. در ابتدا، مدت زیادی طول می کشد تا والدین جیک از پله ها پایین بیایند و این باعث می شود که زن داستان ما شک کند که اصلاً والدین جیک می دانستند که آن ها قرار بود بیایند یا نه. بالاخره سر و کله والدین جیک با بازی تونی کولت و دیوید تیولیس پیدا می شود و آن دو رفتار کم و بیش دوستانه ای را از خود بروز می دهند و صادقانه مشتاق هستند که داستان آشنایی این دو مرغ عشق را بشنوند، اما جیک دائماً معذب است و حتی رفتار نسبتاً خصومت آمیزی دارد. و بعد زمانی که توجه پدر و مادر جیک به مراحل مختلف زندگی شان معطوف می شود و صحنه هایی از دوران جوانی به پیری آن ها و بالعکس به نمایش درمی آید، اوضاع واقعاً سورئال می شود و به نظر می آید که ما در یک شب برفی شاهد لحظات خاصی از سرتاسر زندگی مشترک آن ها هستیم. در آخر جیک و این زن آنجا را ترک می کنند، اما بیایید فقط به گفتن همین اکتفا کنیم که رسیدن به خانه برای آن دو آن هم در شبی که چندین بار «ناامن و فریب آمیز» خوانده شده است، کاری بسیار دشوار است.

Im thinking of ending things 5 - نقد فیلم I’m Thinking of Ending Things محصول 2020

فیلم I’m Thinking of Ending Things حس و حال فیلمی را دارد که ممکن است چهارچوب نتفلیکس به آن لطمه وارد کند. این فیلم از آن دسته فیلم هایی نیست که بتوان آن را با حواس پرتی های تلفن همراه تماشا کرد. این فیلم مستلزم توجه است تا حس و حال آن به زیر پوست شما نفوذ کند، وگرنه فیلم تأثیرگذاری نخواهد بود. این فیلم یک نیروی مضاعف خارق العاده دارد، حتی با وجود اینکه به نظر می رسد به مرور درک ما از این نیرو کمتر و کمتر می شود. باید خودتان را به دست های این فیلم بسپارید، آن وقت است که بعضی از تصویرپردازی های انتهایی آن شما را تحت تأثیر قرار خواهد داد، حتی اگر اصلاً ندانید چطور علت آن را توضیح دهید. کافمن در تلاش است تا یک روش روایت گویی را پیدا کند که از طرح داستانی پا را فراتر بگذارد و احساس تنهایی و سکون نسبی موجودیت انسان را منتقل کند. این فیلمی است که دو شخصیت اصلی آن بیشتر زمان فیلم را داخل یک ماشین در حال حرکت سپری می کنند و با این حال به نظر می رسد که نمی توانند به هیچ مقصدی برسند. به قولی «آدم به درون هجمه روزهای یکنواخت سُر می خورد» جمله ای که نه تنها در سال 2020 معنای مضاعفی دارد، بلکه برای رویکرد کافمن نیز ضروری به نظر می رسد. بله، البته که تمام روزها عین هم هستند، چون این ما هستیم که به آن ها معنا می بخشیم، گاهی به اشتباه و گاهی به این خاطر که مجبوریم، چون باید این روزهای یکنواخت را تاب بیاوریم. عنوان فیلم کم کم در خود فرو می رود. آدم نمی تواند به اوضاع پایان بدهد. هیچ چیز پایان نمی یابد. فقط ادامه پیدا می کند. و حتی فکرکردن به اینکه به اوضاع پایان بدهید می تواند دنیای پیش روی شما را در هم بشکند.

Im thinking of ending things 8 - نقد فیلم I’m Thinking of Ending Things محصول 2020

به این فکر می کنم که احتمالاً با این جملات شما را گیج کردم و توجه تان را از دست دادم. همان طور که مشخص است فیلم I’m Thinking of Ending Things فیلمی است که هنوز در ذهن من در گردش است. راجر ایبرت آشکارا نوشته که مجبور بود چندین بار فیلم Synecdoche, New York را ببیند تا بتواند آن را درک کند و از آن لذت ببرد و من نیز مشتاقم تا فیلم I’m Thinking of Ending Things را دوباره ببینم، این بار فارغ از اینکه به محض شروع داستان تمام فکر و ذکرم حول نقد آن بگردد. این فیلم به لحاظ نمادگرایی بی شک یک اثر پیچیده است و پرده آخر آن از آنچه مردم تصور خواهند کرد سورئال تر است، اما به عقیده من این فیلم از آن دسته فیلم هایی است که ساز و کار آن بر مبنای عواطف بسیار ملموس بشری است. در آخر تمام آثار کافمن همین طور هستند. تمام فیلم های او درمورد عشق، ارتباط، فرسودگی و هویت هستند؛ موضوعاتی که هیچ یک از ما را راحت نمی گذارند. موضوعاتی که فلاسفه و هنرمندان را برای نسل های متمادی به تفکر وا داشته اند. موضوعاتی که همه ما به آن ها فکر می کنیم. به این فکر می کنم که فیلم کافمن حتی تا اندازه ای می تواند گویای این باشد که تلاش برای موشکافی چنین آثار هنری امری پوچ و بیهوده است. اجازه دهید که شما را در بربگیرند. به این فکر می کنم که باید از فکرکردن درمورد چیزها دست بردارم. کاش می شد.

منبع: راجر ایبرت

مترجم: تینا جاویدی پور
نظر شما چیست؟ شما هم نظر خودتان را در مورد این فیلم در بخش نظرات بنویسید. اگر نظر و مطلب مفید و کاملی داشته باشید، امکان اضافه شدن نظر شما به محتوای این پست وجود دارد!
حتما عضو کانال تلگرام و صفحه اینستاگرام سینما مدرن باشید! ما در تلگرام و اینستاگرام مطالب متفاوت تری داریم که در سایت نیست!
اینستاگرام ما تلگرام ما
//