آموزش زبان انگلیسی آنلاین فرالن

نقد فیلم La haine (نفرت) محصول 1995

یک فیلم کلاسیک پرهیجان که خشم و طنز از آن می بارد. روایت معروف و ستایش شده متیو کاسوویتس درباره نابرابری در حومه شهر پاریس است که این بار کاملاً به موقع و در دوره جنبش «جان سیاه پوستان ارزش دارد» مجدداً اکران شده است.

La haine 2 - نقد فیلم La haine (نفرت) محصول 1995

کارگردان: Mathieu Kassovitz

نویسنده: Mathieu Kassovitz

بازیگران: Vincent Cassel, Hubert Koundé, Saïd Taghmaoui

خلاصه داستان: نفرت، فیلمی فرانسوی مستقل سیاه-سفید درام به کارگردانی متیو کاسوویتس است. در یکی از محله های فقیر نشین حومه پاریس، یک مجتمع مسکونی به محاصره پلیس درمی آید. سه جوان ساکن در مجتمع که به خاطر بی کاری به شغل هایی مانند سرقت روی آورده اند، با پلیس درگیر می شوند…

صفحه IMDB فیلم

فیلم کلاسیک متیو کاسوویتس فیلمی است درباره خشم و غضب در مناطق حاشیه ای شهر که بعد از 25 سال دوباره اکران شده، اما این بار با ضرورت و مناسبتی جدید با دوره جنبش «جان سیاه پوستان ارزش دارد». آنچه اکنون به ذهن مخاطب القا می شود «نفرتِ» عنوان شده در اسم فیلم نیست، بلکه کُمدی بی هدف و بی مقصود سه مردی است که در خیابان ها پرسه می زنند و در مورد موضوعاتی مثل این که کدام شخصیت کارتونی از همه گردن کلفت تر است جروبحث و شوخی می کنند. چنین ریزه کاری هایی است که باعث می شود بفهمید که این فیلم چقدر حال و هوای دهه نود میلادی را دارد؛ چیزی شبیه به فیلم های تارانتینو و فیلم Trainspotting (با اشاره مختصری به صحنه معروف «داری با من حرف می زنی؟» در فیلم Taxi Driver) و در عین حال ردپایی کوچکی از جنبش سینمایی «موج نوی فرانسه» و دنیای فیلم Paris Belongs to Us، ساخته ژاک ریوت، نیز در آن دیده می شود. در واقع تک تک موارد ذکرشده بر نسل های بعدی مردم آمریکا تأثیرگذار بوده اند. نظر من نسبت به فیلم La haine (نفرت) متغیر بوده است. من، برخلاف نظر عموم مردم، در دهمین سالگرد اکران مجدد این فیلم با کج خلقی از آن استقبال کردم، شاید به این خاطر که این فیلم را خیلی تماشا کرده بودم. اما اکنون و با این مناسبت، به نظرم این فیلم واقعاً عالی به نظر می رسد.

La haine 1 - نقد فیلم La haine (نفرت) محصول 1995

دوران ریاست جمهوری ژاکی چیراک با آشوب و ناآرامی آغاز می شود (در یکی از صحنه ها یک پرتره رسمی از او برای لحظه ای در تصویر دیده می شود). در یک محله پرخشونت زاغه نشین واقع در حومه شهر پاریس، اهالی محله متوجه پیامد سهمگین اعتراضات پرآشوبی می شوند که علیه خشونت نیروی پلیس صورت گرفت؛ خشونتی که یک مرد را با شرایط بحرانی روانه بیمارستان کرده است. دوست این مرد، ونز (ونسان کسل) از خشم و غضب در جوش و خروش است و تهدید می کند که یک پلیس را با یک هفت تیر لوله کوتاه براق مدل Smith & Wesson که از یک پلیس دزدیده است، می کشد. در این مدت او با دوستانش هوبرت (هوبرت کنده) و سعید (سعید تغماوی) عاطل و باطل در خیابان ها پرسه می زنند، درحالی که کار خاصی ندارند که انجام دهند جز اینکه منتظر انفجار بعدی خشم و غضب بمانند.

در فیلم La haine (نفرت) مجموعه ای از بازیگران مشهور فرانسوی و نیز بازیگران آینده دار حضور دارند که در نقش های کوچک تر ظاهر می شوند: ونسان لندون نقش یک فرد دائم الخمر را بازی می کند که سروکله اش درست زمانی پیدا می شود که این گروه سه نفره در تلاشند تا یک ماشین را به سرقت ببرند. فیلیپ نائون (که در فیلم های کلاسیک و پلیسی ژان پیر ملویل با او همکاری کرد و بعدها در فیلم های گاسپار نوئه در نقش «قصاب» ظاهر شد) در اینجا در نقش رئیس پلیسی با موهای جوگندمی ظاهر می شود که سعی می کند یک دورهمی باربیکیو در پشت بام یک خانه را بر هم بزند. کارین ویار نقش یک هنردوست پاریسی را به عهده دارد؛ لازم به ذکر است که شخصیت های زن به ندرت در این فیلم حضور دارند. خود متیو کاسوویتس نیز با سری تراشیده در نقش یک نئونازی در این فیلم حضور افتخاری دارد.

La haine 6 - نقد فیلم La haine (نفرت) محصول 1995

انرژی پرهیجان این فیلم در تمام لایه های زیرین آن در جوش و خروش است؛ به ویژه در شگفت آورترین سکانس فیلم: مردی از پشت پنجره مرتفع یک برج مسکونی، از داخل ایوان موزیک گوش خراشی را پخش می کند، دوربینِ پیر آیم (مدیر فیلمبرداری La Haine) باظرافت بر فراز بام خانه ها در هوا شناور می شود و نگاهی رو به پایین دارد؛ لحظه ای از فیلم که از حال و هوای پرتنش صحنه های قبل و بعد از خود فاصله می گیرد. این لحظه به طور قطع در کار فیلمبرداری فیلم جدید لاج لی با عنوان Les Miserables که به کمک پهپاد انجام شد، تأثیرگذار بوده است. (اما کاسوویتس در سال 1995 پهپاد نداشته است. پس چطور آن نما را گرفته است؟)

La haine 1 - نقد فیلم La haine (نفرت) محصول 1995

از میان تمام اشخاص برجسته ای که در فیلم نفرت (La Haine) حضور دارند، ونسان کسل تکان دهنده ترین نقش آفرینی را به نمایش می گذارد و بدین ترتیب در اواخر بیست سالگی به موفقیت چشمگیری دست می یابد؛ در این فیلم ما او را در نقش مردی با صورتی مثلثی شکل و زوایایی به تیزی تیغ می بینیم که با کوچک ترین محرکی به راحتی از کوره در می رود. فیلیپ فرنچ، منتقد فقید سینما، کسل را به بهترین نحو توصیف کرده است: «او حریصانه در تلاش است تا دلچسب نباشد.» ونسان موتور محرک نفرت است؛ بدون او، شاید تغماوی و کنده بیش از حد بیخیال و خونسرد می بودند، با این وجود کسل آن قدرها هم «نفرت» را به نمایش نمی گذارد. سه تفنگدار داستان ما قرار است که در حین گشت و گذارهایشان با چیزهای عجیب و غریبی رو به رو شوند، برای مثال: حضور افتخاری تَدِک لوکچینسکی در نقش فرد سالخورده ای به نام پُل که در یک توالت عمومی از یکی از اتاقک ها بیرون می آید و برای آن سه نفر درباره اهمیت اجابت مزاج با فواصل زمانی منظم سخنرانی می کند. یک صحنه زیرکانه و آزاردهنده نیز وجود دارد که دو پلیس به یکی از همکاران جوان تر خود نحوه بازجویی خشونت آمیز و هنر زیاده روی نکردن را آموزش می دهند.

La haine 3 - نقد فیلم La haine (نفرت) محصول 1995

فیلم La haine (نفرت) با یک حکایت کوتاه معروف اما تلخ آغاز می شود و با همان نیز پایان می یابد: مردی از یک آسمان خراش سقوط می کند و در حین سقوط مردم صدای او را می شنوند که به طور خوشبینانه ای زیر لب زمزمه می کند: «تا اینجاش که خوب بوده … تا اینجاش که خوب بوده …» برخورد شدید او با زمین حتمی است، این فیلم به عاقبت خشونت بار و وحشتناک بی عدالتی نژادی اشاره دارد. بیست و پنج سال از زمان اولین اکران فیلم La Haine می گذرد و به نظر می رسد که آن سقوط همچنان ادامه دارد و برخورد قطعی و نهایی هنوز رخ نداده است، یا اینکه سقوط و برخورد حاصل شده و سپس سقوط دیگری رخ داده است. سقوط خشونت بار یک امر کنترل شده و عادی سازی شده است. در واقع چنین شرایطی به «تا اینجاش که بد بوده … تا اینجاش که بد بوده …» نزدیک تر است. فیلم La Haine پاسخی است به یک وضعیت اضطراری بی پایان؛ پاسخی که نمی توان آن را نادیده گرفت.

مترجم: تینا جاویدی پور

منبع: theguardian
حتما عضو کانال تلگرام و صفحه اینستاگرام سینما مدرن باشید! ما در تلگرام و اینستاگرام مطالب متفاوت تری داریم که در سایت نیست!
اینستاگرام ما تلگرام ما
//