فیلم زودپز به کارگردانی رامبد جوان، یک کمدی اجتماعی 108 دقیقه ای است که با روایت شیرین و پر از طنزش داستانی مملو از چالش های روزمره را برای مخاطبان ایرانی به تصویر می کشد. این فیلم با نگاه طنزآمیز خود ضمن سرگرم کردن تماشاگران، به برخی از مسائل و مشکلاتی که مردم عادی در زندگی با آن ها روبه رو می شوند نیز می پردازد.
داستان فیلم به ماجرای شخصیت اصلی ای می پردازد که به واسطه یک اتفاق ناگهانی وارد موقعیت خاص و پیچیده ای می شود. این موقعیت که در ابتدا ممکن است به نظر پیش پا افتاده بیاید اما به تدریج او را با چالش هایی روبه رو می کند که نه تنها زندگی خود، بلکه اطرافیانش را نیز تحت تأثیر قرار می دهد. این داستان بدون اینکه ماجرای آن را لو بدهد، به خوبی از عناصر طنز و هیجان برای روایت اتفاقات استفاده کرده و مخاطب را درگیر موقعیت های غیرمنتظره ای می کند که شخصیت های داستان با آن ها دست و پنجه نرم می کنند.
از نقاط قوت این فیلم می توان به بازی های بسیار قوی و اجرای جذاب بازیگران اشاره کرد. رامبد جوان که خود تجربه زیادی در طنز دارد در انتخاب بازیگران و مدیریت آن ها برای ایفای نقش ها بسیار موفق عمل کرده است. بازیگران نه تنها به خوبی نقش های خود را ایفا می کنند، بلکه با بهره گیری از مهارت و درک مناسبی از فضای طنز توانسته اند جذابیت ویژه ای به داستان ببخشند. این درک دقیق از طنز به خصوص در دیالوگ های فیلم نمود بیشتری پیدا کرده است. دیالوگ ها بسیار هوشمندانه طراحی شده اند و با ترکیبی از طنز و اشاره های ظریف به مسائل اجتماعی توانسته اند ارتباط خوبی با مخاطب برقرار کنند.
در کنار این نقاط قوت، فیلم زودپز نیز نقاط ضعفی دارد که ممکن است برخی از تماشاگران را تحت تأثیر قرار دهد. به عنوان مثال برخی از بخش های داستان به نظر کمی کلیشه ای می رسند و ممکن است تماشاگر حس کند که با موضوعات و موقعیت هایی روبه رو است که قبلاً در فیلم های کمدی دیگر نیز دیده شده اند. از سوی دیگر، هرچند این فیلم تلاش می کند با زبانی طنزآمیز به مسائل جدی تر زندگی بپردازد اما گاهی به دلیل تمرکز زیاد بر جنبه های طنز و سرگرمی، از عمق مفاهیم کاسته می شود و به جای ایجاد پرسش های اساسی در ذهن مخاطب، بیشتر به دنبال ایجاد خنده و شادی است. همچنین در برخی از قسمت های فیلم ریتم داستان کمی افت می کند و شاید برخی از تماشاگران حس کنند که این بخش ها تکراری یا کند هستند و جریان داستان به خوبی پیش نمی رود.
از لحاظ فنی زودپز فیلمی است که به لحاظ تدوین و فیلم برداری استانداردهای خوبی دارد. تدوینگر توانسته است به خوبی از صحنه ها برای حفظ پیوستگی داستان استفاده کند و فیلم را به شکلی روان و هماهنگ پیش ببرد. هرچند در برخی نقاط شاید ریتم کندتر از حد انتظار باشد اما این موضوع تأثیر زیادی بر کلیت داستان ندارد. فیلم برداری در این اثر نیز کمک بسیاری به ایجاد فضایی طنزآمیز کرده است. زاویه های دوربین و نورپردازی به گونه ای طراحی شده اند که حس شوخی و نشاط را در صحنه های مختلف به خوبی منتقل کنند. از نظر صداگذاری و موسیقی، هرچند این اثر تلاش کرده تا حس و حال کمدی را به مخاطب القا کند، اما شاید در برخی لحظات جای خالی موسیقی قوی تر و مؤثرتری احساس شود که بتواند به صحنه ها تأثیر بیشتری ببخشد.
در مجموع مفهوم کلی فیلم زودپز تلاش برای بیان چالش های زندگی روزمره در قالب یک داستان طنزآمیز است. رامبد جوان با نگاهی به مشکلات و دغدغه های اجتماعی، سعی کرده در قالبی سرگرم کننده به مسائل قابل تأملی بپردازد. این فیلم در زیر طنز و شوخی های خود به موضوعات عمیق تری چون مسئولیت پذیری فردی، اهمیت تصمیمات روزانه و تأثیر آن ها بر زندگی پرداخته است. هرچند برخی از بخش های فیلم شاید تنها به ایجاد فضایی شاد برای مخاطب تمرکز دارند اما در پس این شادی ها، نگاهی دقیق تر به برخی از مسائل اجتماعی و فردی مشاهده می شود.