نیکلاس کیج، مرد نام آشنای هالیوود و ستاره ی فیلم های دهه نود که متاسفانه در چند سال اخیر به دست فراموشی سپرده شده بود، با فیلم the unbearable weight of massive talent به عرصه ی رقابت برگشت، البته نه یک بازگشت معمولی بلکه یک بازگشت شکوهمندانه که به بازیگر نما های امروزی خاطر نشان کرد که شیر، شیر است حتی اگر پیر شده باشد. با نقد و بررسی فیلم سنگینی تحمل ناپذیر استعداد عظیم همراه سینما مدرن باشید.
کارگردان: Tom Gormican
نویسنده: Tom Gormican, Kevin Etten
بازیگران: Nicolas Cage, Pedro Pascal, Tiffany Haddish
خلاصه داستان: نیکولاس کیج موافقت میکند که در جشن تولد یک فرد میلیاردر، شرکت کند و در ازای آن، مبلغ بسیار زیادی دریافت مینماید. اما مشخص میشود که او جاسوس سازمان CIA بوده و از طرفی دیگر ….
فیلم روایتی خیالی از زندگی خود نیکلاس کیج است، بازیگری که برای فیلم ترک لاس وگاس برنده اسکار نیز شده بود، بازیگری که اکنون به دست فراموشی سپرده شده است و از طرفی هم با مشکلات مالی دست به یقه است. او پس از رد شدن از دست چندین کارگردان، پیشنهاد ۱ میلیون دلاری را برای رفتن به یک جشن تولد قبول میکند و وارد ماجراجویی و اتفاقات عجیب و غریبی میشود.
فیلم سنگینی تحمل ناپذیر استعداد عظیم اثری به شدت جذاب و دوست داشتنی است که به هیچ وجه مخاطب را نا امید نمیکند و کارگردان (تام گورمیکن) کار بلدی اش را ثابت کرده و با تکنیک منحصر به فردی توزان خوبی میان کمدی، اکشن و درام فیلم برقرار کرده است. فیلم کمدی های فوق العاده ای دارد، شوخی ها و کمدی های که درست در حد مطلوب خودش قرار دارد و نه بی مزه است و نه بیش از حد و لوس. اما در کنار کمدی، فیلم به روابط میان کاراکتر ها هم رسیده است، از رابطه ی فوق العاده نیکلاس کیج و هاوی (پدرو پاسکال) گرفته تا رابطه ی نیکلاس کیج با خانواده از هم پاشیده اش. و یا حتی رابطه ی عجیب و جالب نیکلاس کیج با نسخه خیالی خودش که یادآور او در دوران اوج اش است.
اما پدرو پاسکال (هاوی) که او را به دلیل حضورش در سریال پر طرفدار گیم آف ترونز می شناسیم، به خوبی هر چه تمام نقش اش را ایفا کرده و حتی هر از گاهی بهتر از نیکلاس کیج نیز بوده و به دلیل توانای بالایش در اجرای کمدی مورد توجه منتقدین و مخاطبین زیادی قرار گرفت.
فیلم The Unbearable Weight of Massive Talent صحنه های بی نظیر زیادی داشت، برای مثال وقتی که کیج و هاوی در مورد سینما و فیلم های مورد علاقه شان حرف می زدند، و از شاهکارهای همچون مطب دکتر کالیگاری ( ساخته ی کارگردان بزرگ آلمانی لانگ) سخن به میان می آوردند. اما با وجود تمام این صحنه های دوست داشتنی و جذاب یک صحنه بود که نمی توان بدون اشاره به آن نقد نوشت، جایی که هاوی و نیکلاس کیج روان گردان مصرف کرده و کمدی به شدت خنده دار و درست و حسابی خلق کردند، این گونه نیز میتوان گفت: کل فیلم یک طرف آن صحنه یک طرف.
فیلم The Unbearable Weight of Massive Talent در کنار پیام مهم و تلخی که دارد( فراموش کردن هنرمندان بزرگ) سعی در سرگرم کردن مخاطب نیز دارد و به جرأت می توان گفت در این کار به طور کامل موفق شده است و رتبه ی بالایی در میان آثار جدید امسال برای خودش دست و پا کرده است. در پایان میتوان گفت فیلم the unbearable weight of massive talent فیلمی به شدت جذاب است، و با اینکه اثری قابل حدس است، و قابل انتظار هم پیش می رود اما زیبایی های مخصوص خودش را دارد که لذت دیدنش را چندین برابر میکند.