فیلم Another Round (یک دور دیگر، که به نام Druk هم شناخته می شود)، اثر هوشمندانه و درنهایت تکان دهنده توماس وینتربرگ، ماجرای چهار دوست و معلم دبیرستان را روایت می کند که تصمیم می گیرند یک آزمایش اجتماعی را آغاز کنند. آن ها براساس این باور که انسان با میزان بسیار اندکی از الکل در بدنش به دنیا می آید، می کوشند تا همواره غلظت الکل در خونشان را 0.05 درصد نگه دارند _ سرخوش اما با فاصله زیادی تا مستی. آن ها به این منظور قوانینی را تعیین می کنند. برای مثال فقط در طول ساعات کاری می توانند بنوشند (بله، با وجود شغل معلمی).
این چهار معلم بر این باورند که میزان اندکی از سرخوشی می تواند استرس و تنش را به گونه ای از بین ببرد که هیچ چیز دیگری قادر به انجام آن نیست. هر کدام از این چهار مرد در سطوح مختلف با بحران میانسالی دست و پنجه نرم می کنند. آن ها به عنوان یک معلم از روزمرگی و یکنواختی زندگی خود ناخشنود هستند، اما از بین آن ها مارتین (مَدس میکلسن) بیش از همه تا اعماق این مخمصه فرو رفته است. او دیگر هیچ شور و شوقی برای تدریس کلاس تاریخش ندارد، حس می کند که از خانواده اش دور شده است و صبح ها دلایل چندانی برای بلندشدن از تخت خواب پیدا نمی کند. این آزمایش اجتماعی تقریباً به نحوی قابل پیش بینی او را از این روال یکنواخت و تکراری بیرون می کشد، اما میکلسن جایگاه «Another Round» را بالاتر برده است؛ فیلمی که فقط می توانست یک داستان تکراری با یک پیام سنتی دیگر باشد؛ با این مضمون که حتی بعد از اینکه به خیالتان آخرین جام را سرکشیدید باز هم تمام و کمال از زندگی لذت ببرید.
کارگردان: Thomas Vinterberg
نویسنده: Thomas Vinterberg, Tobias Lindholm
بازیگران: Mads Mikkelsen, Thomas Bo Larsen, Magnus Millang
خلاصه داستان: چهار دوست که همگی معلم دبیرستان هستند یک تئوری را به آزمایش می گذارند. بر اساس این تئوری، نگه داشتن میزان الکل خون در سطحی ثابت و مشخص باعث بهبود زندگی خواهد شد.
کمی پس از شروع این آزمایش، وینتربرگ صحنه ای از کلاس مارتین را به تصویر می کشد که در آن او طوری با شاگردانش ارتباط برقرار می کند که مشخصاً سال هاست این کار را نکرده. مارتین توجه و مشارکت شاگردانش را با مکالمات پرشور جلب می کند و از زوایای جدیدی به تاریخ نگاه می کند. او به همان شیوه خاصِ مَدس لبخند می زند. نکته هوشمندانه این صحنه این است که وینتربرگ و استورلا برنث گروولن، مدیر فیلمبرداری، چگونه آن احساس خفیف سستی را که بعد از نوشیدن یک یا دو لیوان نوشیدنی قوی به انسان دست می دهد، شبیه سازی و بازآفرینی می کنند. مارتین به هیچ وجه در آستانه از حال رفتن یا انجام یک کار خجالت آور نیست، اما حرکت ناگهانی و کمی متزلزل دوربین که برای گرفتن کلوزآپ به جلو می رود و سپس دوباره عقب می کشد شبیه به همان حرکت بی ثبات و ناموزون دنیای اطرافمان پس از نوشیدن چند گیلاس شراب است _روند فیلمسازی زنده می شود، درست مثل مارتین که با کمک شور و سرمستی جدیدِ زندگی اش دوباره جان می گیرد. این امر نشانگر استادی و هنرمندی سطح بالا در عرصه نمایش است، زیرا زبان بصری فیلم به شکلی ماهرانه و نامحسوس با ماجراجویی شخصیت اصلی فیلم منطبق است.
همکاران مارتین (توماس بو لارسن، ماگنوس میلانگ و لارس رانته _همگی کارآمد و تأثیرگذار) دست کم در اوایل ماجرا به موفقیت های مشابهی دست پیدا می کنند. معلم موسیقی شاگردانش را تشویق می کند که بیشتر با قلب و روحشان آواز بخوانند؛ معلم فلسفه پریشانی و اضطراب یکی از شاگردانش را به گونه ای درک می کند که احتمالاً با دیدگاه سابق او که رنگی از بی اعتنایی داشت، بسیار متفاوت است. سپس این گروه چهارنفره کم کم قوانین و شروط این آزمایش را تغییر می دهند، که همه می دانند اصلاً فکر خوبی نیست. اگر 0.05 درصد از الکل آن قدر خوب بر روی مارتین جواب می دهد که حتی در زمان هشیاری نیز احساس بهتری دارد، پس شاید باید میزان الکل را بالاتر ببرد؟ آن ها کم کم پا را از مرزهایشان فراتر می گذارند. پای اَبسینث (Absinthe) به میان می آید. افرادی که این نوشیدنی را امتحان کرده اند می توانند به شما بگویند که نوشیدن ابسینث تقریباً همیشه ایده بدی است. به من اعتماد کنید.
فیلم یک دور دیگر (Another Round) به یک پژوهش درمورد فردیت انسان تبدیل می شود و درست در همین زمان است که از چهارچوب خود فراتر می رود. تأثیر این آزمایش بر روی هر یک از این چهار مرد متفاوت است و همه می دانند که یک میگساری شبانه یک خماری صبحگاهی را به دنبال دارد. نزدیک به اواخر فیلم یک دانش آموز مشغول پاسخ به سوالات یک امتحان از مبحث فلسفه های کیرکگور (Kierkegaard) درمورد اضطراب و پذیرش شکست و جایزالخطا بودن است، مبحثی که درواقع تاحدودی موضوع تمام فیلم هایی است که به بحران میانسالی می پردازند _ درواقع چنین پیامی را منتقل می کند: بعد از اینکه متوجه شدیم که احتمالاً دیگر زمانی برای اصلاح اشتباهاتمان نداریم، باید آن ها را بپذیریم.
در بخش میانی فیلم Another Round این چهار مرد تجربه هایشان را با یکدیگر درمیان می گذارند و براساس نتایجی که به دست آورده اند تغییراتی در آزمایششان می دهند. این بخش این پتانسیل را داشت که «Another Round» را به یک فیلم طولانی و ملال آور تبدیل کند، اما وینتربرگ به لطف بازیگر نقش اول موردعلاقه اش موفق شد تا در این بخش اساسی و مهمِ فیلم از کلیشه دوری کند. (میکلسن در فیلم فوق العاده «The Hunt» که یکی دیگر از آثار این کارگردان است نیز نقش آفرینی کرده) ستاره سریال «Hannibal» بدون شک یک بازیگر مسحورکننده است؛ یکی از آن بازیگرانی که همچون یک ستاره سینما دوربین و صحنه را دراختیار می گیرد و در عین حال یک احساس کاملاً واقع گرایانه و حاضر در لحظه حال را به بیننده منتقل می کند.
میکلسن در «Another Round» حتی یک نُت را هم اشتباه نمی زند؛ این فیلم به راستی می توانست فقط مجموعه ای از شوخی های متنوع و خوشگذرانی های عجیب و غریب و مضحک باشد. حتی وقتی پرده آخر فیلم با کش دادن بعضی مباحث واقع گرایانه که پیش تر مطرح شده و جاافتاده بودند کم کم به سمت دورویی و دغل کاری می رود، میکلسن انسجام فیلم را حفظ می کند و سپس به معنای واقعی کلمه تلو تلو خوران در یکی از بهترین صحنه های نهایی فیلم سال ظاهر می شود. این لحظه آخر چنان شادی بخش و مسرورکننده است که احتمال دارد با سرخوشی و سرمستی از سالن سینما خارج شوید.
