شاه همان بردهای است که حقیقت را فهمیده.
سینمای هند برایم همیشه دو دسته بوده. دستهی اول یک سرگرمی مبتذل و دستهی دوم یک اثر ماندگار که به روح و روانت تلنگر میزند.
عصر جنون از آن آثاری است که برای سینمای هند آبروداری میکند. خبری از زنی زیبا با آرایش رنگارنگ و مردی خوشتیپ در قصری چند هزار متری و رقص و آواز و اشکهای اغراق شده و شادی های غیر منتظره نیست.
سه مرد کنار هم قرار است برای ما روند شاه و برده شدن را به نمایش بگذارند.
چرا فیلم سیاه و سفید است؟ چون بقیهی رنگها اضافه هستند. زمانی نویسندهای گفته بود: ((صادق بودن مثل باردار بودن است؛ یا هستید یا نیستید)). گرچه شخصیت میتواند خاکستری باشد اما ذات انسان یا پاک است و سمت انسانیت؛ یا شیطانی است و منتظر فرصت!
تاج پادشاهی همیشه بر سر شاه مینشیند حتی اگر این شاه٫ بردهای باشد که نه شاه بودنِ خود را باور دارد و نه برای آن میجنگد.
و اما این شاه٫ تاج و تختاش با شاهانی که تو میشناسی تفاوت دارد. نیچه در مفهوم ابر انسان یادآور میشود که:((این تاج را مردم بر سر من نَنهاده که مردم بتوانند آن را براندازند)). تاج شاهی برای ما نه ثروت و امنیت و ارتش و نیرو است که تاجی برای رسم و روشی نوین در جهان افکندن است.
نیچه در کتاب زرتشت میگوید: ((گناه تو این است که میتوانی فرمان دهی و این کار را نمیکنی)).
سناریوی عصر جنون نشان میدهد که کاگردان معنای ظاهری شاه بودن را مد نظر نداشته و یک راست به سراغ اصل ماجرا رفته. شاهی که قلب تاریخ در مشت اوست؛ همان بردهای است که میتواند تمام شاهان دروغین را شکست دهد و شاه بودن خود را ثابت کند.
شاه بودن خیلیها صرفا به خاطر باورهای ماست. باورهایی که آرام آرام این روزها توسط رسانهها در مغز ما جای میگیرد. باوری همچون نخبهها؛ منجیها؛ قهرمانها؛ سلبریتیها؛ و جدیدا حتی بلاگرها؛ از ما بهترون!… تمام این شاهها تا زمانی شاه هستند که ما به آنها بها دهیم و به محض آشکارکردن حقیقت٫تاج پادشاهی از سر آنها برداشته میشود. توده در طول تاریخ نه تنها به دنبال شکستن بت نبوده بلکه عاجزانه در پی ساختن بت بوده. و اگر این بتها را کنار بزند به سادگی میبیند شاه همان جامعه است؛ همان اجتماع بردگان! هم او بوده که تاریخ را رو به جلو برده و از مکث در نقطهای ظالمانه نجات داده.
فیلم عصر جنون یک یادگاری با ارزش از قلب سینمای معناگرای هند است. این روزها سینمای هند قدمهای جدی برای پیشرفت و فاصله گرفتن از آن فانتزیهای تینیجرپسند برداشته. که این پیشرفت٫ بیشتر در ژانر رازآلود و ترسناک مشهود است.