سپهر جنتی متولد 27 شهریور 1381 در تهران است. او مدرک فوق دیپلم کارگردانی خود را از دانشگاه آزاد تهران مرکز گرفت ولی به دلیل علاقه به دنیای سیاست وپیروی از مکتب تروتسکیسم برای ادامه تحصیل به رشته ی علوم سیاسی روی آورد و مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب اخذ کرده است.
از سال های ابتدایی جوانی علاقه مند به هنر به ویژه حوزه سینما، تئاتر و ادبیات بوده است. فعالیت های حرفه ای در زمینه نوشتن و فیلم سازی را در 12 آبان 1403 با فیلم کوتاه “باردو” به نمایش گذاشت. به گفته وی این فیلم ژانر سورئالیسم را دنبال میکند و سعی دارد که زندگی را پس از مرگ به نمایش بگذارد با تلفیقی از فرهنگ بودایی و ادیان ابراهیمی. درحال حاضر سپهر جنتی مشغول کار بر روی پروژه کومیک موشن کوتاهی به نام “حورس” است. هدف از این پروژه نگاهی متفاوت نسبت به فیلم “باردو” به مفهوم مرگ و جهان پس از مرگ است. علت علاقه ی این کارگردان به جهان پس از مرگ ناشناختگی مرگ است.
سپهر جنتی در زمینه نویسندگی نیز فعال بوده و دو مقاله با نام های : “جای خالی نسل جوان روی پرده سینما” و “ارتباط هنر با تئوری دیالکتیک تاریخ مارکس” را در نشریه “پاد” به انتشار رسانده است و همچنین کتاب داستان کوتاهی برای جشنواره ارغوان با عنوان “چمدان سرخ” به رشته تحریر در آورده است که هم اکنون در صفحه اینیستاگرام وی قابل روئیت است. داستان این کتاب درباره چمدانی است که حاوی اسناد ساواک است و به مرور زمان دست به دست میشود و ….
او کارگردانی نمایش “ناگهان” به نویسندگی عباس نعلبندیان را تا آستانه نمایش در دانشگاه آزاد تهران جنوب پیش برد اما به دلیل عدم کسب مجوز نهایی اداره ارشاد اسلامی این نمایش به روی صحنه نرفت.
در پایان گفت و گوی کوتاهی که با این کارگردان داشتیم ، زمانی که از او خواستیم آرمان خود در سینما را در یک جمله برای ما بیان کند ، مصاحبه را با جمله ای از فیلم ” ناصرالدین شاه اکتور سینما ” به پایان رساند : ” اگر نیت یک ساله دارید برنج بکارید. اگر نیت ده ساله دارید درخت غرس کنید. اگر نیت صد ساله دارید آدم تربیت کنید. سینماتوگراف آدم تربیت میکند! “
