برای نزدیک شدن به فلسفه ذهنی تیلور شریدان همین برما بس که سکانس ورودی و اصلی در وارد شدن به محله سرخ پوست نشین وایند رایور، پرچم به شدت مهم (در کشور مذکور) آمریکا برعکس برافراشته شده است و این ورود به فیلم سیلی محکمی به مخاطب اصیل امریکایی میزند که خودش میگه منتظر یک طعنه بزرگ به شما پیاده روی کنندگان بر روی استخوان ها باشید و حالا بشین و ببین….
شریدان تمام توان خودش را به کار گرفته است برای تعریف یک داستان متفاوت تر از دیگر آثارش و تا حدود زیادی هم موفق و سربلند قلمداد میشود و نکات ریز دیگری را از ظلم به این افراد گفته است که تا حدود زیادی کمتر پرداخته شده در گذشته به این موضوعات.
داستان “Wind River ” از متلاشی شدن خانواده ها در این منطقه صحبت میکند،متلاشی شدنی که ریشه ای کهنه دارد در بین اهالی این شهر کوچک دلیل هم به اینگونه ایست که دید بدی این دو گروه به یکدیگر دارند و با تحمل تمام مشکلات در کنار هم به این زندگی سخت و طاقت فرسا میپردازند ،شریدان اینبار داستان را به بعد از فیلم به شدت خوب قبلی خودش برد و گاهی هم بی پرده تر با هر دو جبهه صبحت میکند.
نقاط قوت فیلم Wind River:
1.میشود به ریتم سریع داستان و بی پرده بودنش اشاره کرد .
2. بازیگران در بهترین نقطه بازیگری خود با کمک داستان و کارگردانی رسیده اند.
3.دوربین شخصیت خودش را حفظ کرده و در کمترین مواقعی حضورش حس میشود.
4.پایانی به شدت آماری و لازم برای شرح داستان واقعی.
5.فیلمنامه ای کم ایراد.
نقاط ضعف فیلم Wind River:
1.مهم ترین این موارد را میشود به مناسب نبودن بازیگران برای نقش ها در نظر گرفت.
2.موسیقی فیلم گاهی از تلخی صحنه ها کم میکند.
3.گنگ بودن بعضی حرکات شخصیت ها و روابطشان.
4.زمان فیلم امکان طولانی شدن و باز کردن بیشتر ماجرا را طلب میکرد.
5.متاسفانه کارگردان که نویسنده اثر هم میباشد پیشرفتی قابل لمسی را در این کار نشان نمیدهد ،که البته افت نیست وفقط سکون است.
جمع بندی:
فیلم تازه و آخر تیلور شریدان تا حدودی سیاسی ،منطقه ای محسوب میشود که داستانی هیجان انگیز،تلخ و درام را تعریف میکند براساس رخداد هایی واقعی در یک مناطقی مشخص، شخصیت های مناسب، با چالشی کافی برای هر نفرشان ،که موضوع را پیش ببرند به منزلی مناسب و رهایش کنند در دل مخاطب، تا خودش به جمع بندی مناسبی از اوضاع برسد ،به نظرم می آید فیلم خوبی برای پایان هفته در کنار عزیزانتون فراهم کرده باشد.
