CineModern Telegram
آموزش اصول سینما: ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﻓﻴﻠﻢ، ﻓﻴﻠﻤﻨﺎﻣﻪ
امتیاز 3 از 2 رای

آموزش اصول سینما: ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﻓﻴﻠﻢ، ﻓﻴﻠﻤﻨﺎﻣﻪ

ﻓﻴﻠﻤﻨﺎﻣﻪ ﭼﻴﺴﺖ؟

ﻓﻴﻠﻤﻨﺎﻣﻪ ﻳﺎ ﺳﻨﺎﺭﻳﻮ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺍﯼ ﺍﺳﺖ ﺑﺮﺍﯼ ﻓﻴﻠﻢ. ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻧﺤﺼﺎﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺳﻴﻨﻤﺎ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺟﺪﺍ ﺍﺯ ﻓﻴﻠﻢ ﻣﻌﻨﺎﻳﯽ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺑﺮﺧﻼﻑ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﻳﺎ ﻧﻤﺎﻳﺸﻨﺎﻣﻪ ﮐﻪ ﺍﺭﺯﺵ ﻣﺴﺘﻘﻞ ﺍﺩﺑﯽ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻓﻴﻠﻤﻨﺎﻣﻪ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻳﮏ ﻣﺘﻦ، ﺍﺭﺯﺵ ﻣﺴﺘﻘﻠﯽ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻪ ﻓﻴﻠﻢ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺭﺯﺵ ﻫﺎﯼ ﻫﻨﺮﯼ (ﻭ ﻧﻪ ﺍﺩﺑﯽ) ﺁﻥ ﻣﺸﺨﺺ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ.

ﻓﻴﻠﻤﻨﺎﻣﻪ ﺑﺎ ﺭﻣﺎﻥ ﻭ ﻧﻤﺎﻳﺸﻨﺎﻣﻪ ﻓﺮﻕ ﺩﺍﺭﺩ. ﺩﺭ ﺭﻣﺎﻥ، ﻣﺎﺟﺮﺍ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﺷﺨﺼﻴﺖ ﺭﺥ ﺩﻫﺪ ﺍﻣﺎ ﺩﺭ ﻓﻴﻠﻤﻨﺎﻣﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﻋﻴﻨﯽ ﺗﺼﻮﻳﺮ ﻭ ﺩﻳﺪﻩ ﺷﻮﺩ. ﺩﺭ ﻧﻤﺎﻳﺸﻨﺎﻣﻪ، ﻣﺎﺟﺮﺍ ﺭﻭﯼ ﺻﺤﻨﻪ ﻭ ﺩﺭ ﺻﺤﻨﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ ﺳﻪ ﺩﻳﻮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ ﺭﺥ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ ﻭ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﺩﺭ ﺟﺎﯼ ﺩﻳﻮﺍﺭ ﭼﻬﺎﺭﻡ ﻣﯽ ﻧﺸﻴﻨﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻭ ﺣﺮﻑ ﻫﺎﯼ ﺷﺨﺼﻴﺖ ﻫﺎﯼ ﻧﻤﺎﻳﺶ ﮔﻮﺵ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ ﺍﻣﺎ ﺩﺭ ﺳﻴﻨﻤﺎ ﺍﻳﻦ ﻣﺤﺪﻭﺩﻳﺖ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﻫﺮ ﺑﺎﺭ ﮐﻪ ﺯﺍﻭﻳﻪ ﺩﻭﺭﺑﻴﻦ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ، ﺩﺭ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺯﺍﻭﻳﻪ ﺩﻳﺪ ﺗﻤﺎﺷﺎﮔﺮ ﻧﻴﺰ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﺁﻥ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ.

ﻓﻴﻠﻢ ﻧﺎﻣﻪ ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﻣﺘﻨﯽ ﺍﺳﺖ ﺷﺎﻣﻞ ﺟﺰﻳﻴﺎﺕ ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎ، ﻣﮑﺎﻥ ﻫﺎ، ﺯﻣﺎﻥ ﻫﺎ، ﺷﺨﺼﻴﺖ ﻫﺎ، ﮔﻔﺘﮕﻮﻫﺎ، ﻣﺎﺟﺮﺍﻫﺎ ﻭ ﻫﺮ ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭ ﻓﻴﻠﻢ ﺩﻳﺪﻩ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ. ﻓﻴﻠﻤﻨﺎﻣﻪ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺍﻟﻌﻤﻠﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﻓﻴﻠﻤﻨﺎﻣﻪ ﻧﻮﻳﺲ ﻳﺎ ﻓﻴﻠﻤﻨﺎﻣﻪ ﻧﻮﻳﺴﺎﻥ ﺑﺮﺍﯼ ﻳﮏ ﮐﺎﺭﮔﺮﺩﺍﻥ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﺗﺎ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﺁﻥ ﻓﻴﻠﻢ ﺑﺴﺎﺯﺩ.

فیلمنامه

ﺻﺮﻓﻪ ﺟﻮﻳﯽ ﺩﺭ ﻫﺰﻳﻨﻪ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻓﻴﻠﻢ، ﭘﺮﻭﺭﺵ ﻛﺎﻣﻞ ﺍﻳﺪﻩ ﻫﺎ، ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ ﻣﻨﻈﻢ ﻛﺮﺩﻥ ﺍﻳﺪﻩ ﻫﺎﯼ ﭘﺮﺍﮐﻨﺪﻩ، ﺑﺮﺧﯽ ﺍﺯ ﻣﻬﻤﺘﺮﻳﻦ ﺩﻻﻳﻞ ﻭﺟﻮﺩ ﻳﮏ ﻓﻴﻠﻤﻨﺎﻣﻪ ﺍﻧﺪ.

ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻓﻴﻠﻤﻨﺎﻣﻪ ﻫﺎﯼ ﭼﺎﭖ ﺷﺪﻩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺯﺍﺭﻧﺪ، ﻣﻌﻤﻮﻻ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻥ ﻓﻴﻠﻢ ﻫﺎ ﻭ ﻧﻤﺎﻳﺶ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻨﺘﺸﺮ ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ ﺍﻣﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻓﻴﻠﻤﻨﺎﻣﻪ ﻫﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺩﻻﻳﻞ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﺩﻻﻳﻞ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﯼ ﻳﺎ ﺳﻴﺎﺳﯽ، ﻫﺮﮔﺰ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻧﺸﺪﻧﺪ ﺍﻣﺎ ﻓﻴﻠﻤﻨﺎﻣﻪ ﻫﺎﯼ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻨﺘﺸﺮ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺩﺭ ﺩﺳﺘﺮﺱ ﻫﻤﮕﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﺑﻬﺮﺍﻡ ﺑﻴﻀﺎﻳﯽ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﻓﻴﻠﻤﺴﺎﺯﺍﻧﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﻫﺎﯼ ﻗﺒﻞ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻧﻘﻼﺏ ﻓﻴﻠﻤﻨﺎﻣﻪ ﻫﺎﻳﺶ ﺑﺮﺍﯼ ﺳﺎﺧﺖ ﺑﺎ ﻣﺸﮑﻞ ﻣﻤﻴﺰﯼ ﻳﺎ ﻣﺎﻟﯽ ﻣﻮﺍﺟﻪ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺩﻟﻴﻞ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺳﺎﺧﺘﻦ ﺧﻴﻠﯽ ﺍﺯ ﺍﻳﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ ﻓﻴﻠﻤﻨﺎﻣﻪ ﻫﺎﯼ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﻴﺎﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺭﻭ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﺑﻪ ﺍﻧﺘﺸﺎﺭ ﺁﻧﻬﺎ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻃﺮﻳﻖ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﺑﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﺩﻟﻴﻞ ﻓﻴﻠﻢ ﻧﺴﺎﺧﺘﻦ ﺍﺵ ﭼﻪ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺩﺭ ﻋﻴﻦ ﺣﺎﻝ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﻋﻼﻗﻤﻨﺪ ﺑﻪ ﺁﺛﺎﺭ ﺑﻴﻀﺎﻳﯽ ﺭﺍ ﺣﺪﺍﻗﻞ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ ﺍﻧﺪﻳﺸﻪ ﻫﺎﯼ ﺳﻴﻨﻤﺎﻳﯽ ﺍﺵ ﻣﺤﺮﻭﻡ ﻧﺴﺎﺯﺩ.

این مطلب را هم بخوانید:   آموزش اصول سینما: ﺳﺎﺧﺘﺎﺭ ﺩﺭﺍﻣﺎﺗﻴﮏ

ﻃﻮﻣﺎﺭ ﺷﻴﺦ ﺷﺮﺯﻳﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻬﺮﺍﻡ ﺑﻴﻀﺎﻳﯽ

 ﻓﻴﻠﻤﻨﺎﻣﻪ ﻃﻮﻣﺎﺭ ﺷﻴﺦ ﺷﺮﺯﻳﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻬﺮﺍﻡ ﺑﻴﻀﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻧﺸﺪ.

ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﻓﻴﻠﻤﻨﺎﻣﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺧﻮﺩ ﻓﻴﻠﻤﺴﺎﺯ ﻳﺎ ﻓﺮﺩ ﺩﻳﮕﺮﯼ ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﺮﺧﯽ ﺍﺯ ﻓﻴﻠﻤﺴﺎﺯﺍﻥ ﺧﻮﺩ ﻓﻴﻠﻤﻨﺎﻣﻪ ﻧﻮﻳﺲ ﺍﻧﺪ ﻭ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻓﻴﻠﻢ ﻫﺎﻳﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﻓﻴﻠﻤﻨﺎﻣﻪ ﻫﺎﯼ ﺧﻮﺩ ﺑﺴﺎﺯﻧﺪ. ﺩﺭ ﺳﻴﻨﻤﺎﯼ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺑﻬﺮﺍﻡ ﺑﻴﻀﺎﻳﯽ ﻭ ﻋﺒﺎﺱ ﮐﻴﺎﺭﺳﺘﻤﯽ، ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻫﺎﻳﯽ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺩﺳﺖ ﻓﻴﻠﻤﺴﺎﺯﺍﻥ ﺍﻧﺪ. ﺩﺭ ﺳﻴﻨﻤﺎﯼ ﻏﺮﺏ ﻧﻴﺰ ﻓﻴﻠﻤﺴﺎﺯﺍﻧﯽ ﻣﺜﻞ ﺍﻳﻨﮕﻤﺎﺭ ﺑﺮﮔﻤﻦ، ﮐﺮﻳﺴﺘﻮﻑ ﮐﻴﺴﻠﻮﻓﺴﮑﯽ، ﺁﻟﻔﺮﺩ ﻫﻴﭽﮑﺎﮎ ﺍﻏﻠﺐ ﻓﻴﻠﻢ ﻫﺎﯼ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﻓﻴﻠﻤﻨﺎﻣﻪ ﻫﺎﯼ ﺧﻮﺩ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺍﻧﺪ. ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺩﺳﺘﻪ ﺍﺯ ﻓﻴﻠﻤﺴﺎﺯﺍﻥ، ﺳﻴﻨﻤﺎﮔﺮﺍﻥ ﻣﻮﻟﻒ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﭼﺮﺍ ﮐﻪ ﻓﻴﻠﻤﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺳﺎﺯﻧﺪ ﺍﺯ ﺍﻳﺪﻩ ﺗﺎ ﺍﺟﺮﺍ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎﺳﺖ.

ﺍﻳﻨﮕﻤﺎﺭ ﺑﺮﮔﻤﻦ

 ﺍﻳﻨﮕﻤﺎﺭ ﺑﺮﮔﻤﻦ ﮐﺎﺭﮔﺮﺩﺍﻥ ﺳﻮﺋﺪﯼ ﻳﮏ ﻓﻴﻠﻤﺴﺎﺯ ﻣﻮﻟﻒ ﺑﻮﺩ

ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻴﻠﻤﻨﺎﻣﻪ

ﻓﻴﻠﻤﻨﺎﻣﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺍﻭﺭﺟﻴﻨﺎﻝ ﻳﺎ ﺍﻗﺘﺒﺎﺳﯽ ﺑﺎﺷﺪ. ﻓﻴﻠﻤﻨﺎﻣﻪ ﺍﻭﺭﺟﻴﻨﺎﻝ ﺑﻪ ﻓﻴﻠﻤﻨﺎﻣﻪ ﺍﯼ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻭ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﺁﻥ ﺍﻭﺭﺟﻴﻨﺎﻝ ﻭ ﺯﺍﻳﻴﺪﻩ ﺫﻫﻦ ﻳﮏ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﻳﺎ ﻓﻴﻠﻤﻨﺎﻣﻪ ﻧﻮﻳﺲ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺟﺎﻳﯽ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻧﺸﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ، ﻣﺜﻞ ﻓﻴﻠﻤﻨﺎﻣﻪ ﻓﻴﻠﻢ «ﻫﻤﺸﻬﺮﯼ ﮐﻴﻦ» ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺍﻭﺭﺳﻮﻥ ﻭﻟﺰ ﮐﻪ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺧﻮﺩ ﺍﻭﺭﺳﻮﻥ ﻭﻟﺰ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﻳﺎ ﮐﺘﺎﺏ ﺧﺎﺻﯽ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻧﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ.

ﺍﻣﺎ ﻓﻴﻠﻤﻨﺎﻣﻪ ﺍﻗﺘﺒﺎﺳﯽ، ﻓﻴﻠﻤﻨﺎﻣﻪ ﺍﯼ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﻳﮏ ﺭﻣﺎﻥ ﻳﺎ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﻳﺎ ﻧﻤﺎﻳﺸﻨﺎﻣﻪ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ. ﻣﺜﻞ ﻓﻴﻠﻢ «ﺩﮐﺘﺮ ﮊﻳﻮﺍﮔﻮ» ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺩﻳﻮﻳﺪ ﻟﻴﻦ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﺭﻣﺎﻥ ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺑﻮﺭﻳﺲ ﭘﺎﺳﺘﺮﻧﺎﮎ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺭﻭﺳﯽ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪ ﻭ ﻳﺎ ﻓﻴﻠﻢ «ﭘﺪﺭﺧﻮﺍﻧﺪﻩ» ﮐﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﻓﺮﺍﻧﺴﻴﺲ ﻓﻮﺭﺩ ﮐﺎﭘﻮﻻ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﺭﻣﺎﻥ ﻣﺎﺭﻳﻮ ﭘﻮﺯﻭ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪ. ﻧﻤﺎﻳﺸﻨﺎﻣﻪ ﻫﺎﯼ ﺷﮑﺴﭙﻴﺮ ﻧﻴﺰ ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺑﺨﺶ ﺑﺴﻴﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﺳﻴﻨﻤﺎﮔﺮﺍﻥ ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺯ ﮐﻮﺯﻳﻨﺘﺴﻒ ﺭﻭﺳﯽ ﺗﺎ ﻻﺭﻧﺲ ﺍﻟﻴﻮﻳﻪ ﺍﻧﮕﻠﻴﺴﯽ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﻧﺪ. ﻓﻴﻠﻢ «ﻫﺎﻣﻠﺖ ﻭ ﺷﺎﻩ ﻟﻴﺮ» ﺍﺯ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻫﺎﯼ ﮐﻮﺯﻳﻨﺘﺴﻒ ﻭ ﻓﻴﻠﻢ «ﻫﻨﺮﯼ ﭘﻨﺠﻢ» ﻭ «ﺭﻳﭽﺎﺭﺩ ﺳﻮﻡ» ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻻﺭﻧﺲ ﺍﻟﻴﻮﻳﻪ ﺍﺯ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﺧﻮﺏ ﺍﻗﺘﺒﺎﺱ ﺍﺯ ﻧﻤﺎﻳﺸﻨﺎﻣﻪ ﻫﺎﯼ ﻣﺸﻬﻮﺭﻧﺪ. ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻧﻴﺰ ﻓﻴﻠﻤﻨﺎﻣﻪ ﻧﻮﻳﺲ ﻫﺎ ﺍﺯ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﻫﺎ ﻭ ﺭﻣﺎﻥ ﻫﺎﯼ ﻣﺸﻬﻮﺭ ﺍﻳﺮﺍﻧﯽ ﺍﻗﺘﺒﺎﺱ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ. ﻣﺜﻼ ﺍﻣﻴﺮ ﻧﺎﺩﺭﯼ ﻗﺼﻪ ﻣﻌﺮﻭﻑ «ﺗﻨﮕﺴﻴﺮ» ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺻﺎﺩﻕ ﭼﻮﺑﮏ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻓﻴﻠﻢ ﺩﺭﺁﻭﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻳﺎ ﮐﻴﻮﻣﺮﺙ ﭘﻮﺭﺍﺣﻤﺪ ﮐﻪ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﻫﺎﯼ ﻣﺠﻴﺪ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﻮﺷﻨﮓ ﻣﺮﺍﺩﯼ ﮐﺮﻣﺎﻧﯽ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻳﮏ ﺳﺮﻳﺎﻝ ﺗﻠﻮﻳﺰﻳﻮﻧﯽ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.

این مطلب را هم بخوانید:   دوره آموزش فیلمنامه نویسی - قسمت دوم

ﻭﻳﮋﮔﯽ ﻫﺎﯼ ﻓﻴﻠﻤﻨﺎﻣﻪ

ﺍﻣﺎ ﻻﺯﻡ ﺍﺳﺖ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻫﺮ ﭼﻴﺰ ﭼﻨﺪ ﺧﺼﻮﺻﻴﺖ ﻣﻬﻢ ﻓﻴﻠﻤﻨﺎﻣﻪ ﺭﺍ ﺑﺸﻨﺎﺳﻴﻢ:

– ﻫﻤﺎﻥ ﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺷﺪ ﻳﮏ ﻓﻴﻠﻤﻨﺎﻣﻪ ﻣﺘﻨﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﺳﻴﻨﻤﺎ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ. ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺛﺮﯼ ﺷﻨﻴﺪﺍﺭﯼ ﻭ ﺗﺼﻮﻳﺮﯼ ﺑﺎﺷﺪ. ﻳﻌﻨﯽ ﻫﺮ ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻓﻴﻠﻤﻨﺎﻣﻪ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﻓﻴﻠﻢ ﺩﻳﺪﻩ ﻭ ﺷﻨﻴﺪﻩ ﺷﻮﺩ. ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺭﻭ ﻧﻮﺷﺘﻦ ﻋﺒﺎﺭﺕ ﻫﺎﻳﯽ ﻣﺜﻞ: ﺣﺴﻴﻦ ﺩﻟﺶ ﺷﻮﺭ ﻣﯽ ﺯﺩ ﻳﺎ ﺍﻭ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﻗﻠﺒﺶ ﺩﺍﺭﺩ ﺍﺯ ﺟﺎ ﺩﺭ ﻣﯽ ﺁﻳﺪ ﺩﺭ ﻓﻴﻠﻤﻨﺎﻣﻪ ﺑﯽ ﻣﻌﻨﯽ ﺍﺳﺖ ﭼﺮﺍ ﮐﻪ ﻓﻴﻠﻤﻨﺎﻣﻪ ﻧﻮﻳﺲ ﻫﻴﭻ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ ﺗﺼﻮﻳﺮﯼ ﻳﺎ ﺻﻮﺗﯽ ﺑﻪ ﮐﺎﺭﮔﺮﺩﺍﻥ ﻧﻤﯽ ﺩﻫﺪ.

– ﻓﻴﻠﻤﻨﺎﻣﻪ ﻣﺘﻨﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺣﺎﻝ ﻣﯽ ﮔﺬﺭﺩ ﺣﺘﯽ ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺩﺭ ﺳﻴﻨﻤﺎ ﻣﺎ ﺭﻭﻳﺪﺍﺩﻫﺎﯼ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺭﺍ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﺣﻮﺍﺩﺛﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺍﻻﻥ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﭼﺸﻢ ﻣﺎ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﻣﯽ ﺍﻓﺘﻨﺪ ﻣﯽ ﺑﻴﻨﻴﻢ ﻭ ﺗﺎ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻓﻴﻠﻤﺴﺎﺯ ﺑﺎ ﺗﻤﻬﻴﺪﺍﺗﯽ ﺑﻪ ﻣﺎ ﻧﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﺗﺼﺎﻭﻳﺮ ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﻪ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﻧﺪ، ﻣﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﻪ ﺯﻣﺎﻥ ﺣﺎﻝ ﻣﯽ ﭘﻨﺪﺍﺭﻳﻢ.

– ﻣﻌﻤﻮﻻ ﺩﺭ ﻓﻴﻠﻤﻨﺎﻣﻪ ﺍﺯ ﺫﮐﺮ ﻧﮑﺎﺕ ﻓﻨﯽ ﻣﺜﻞ ﺯﺍﻭﻳﻪ ﺩﻭﺭﺑﻴﻦ ﻳﺎ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﻧﻤﺎﻫﺎ ﭘﺮﻫﻴﺰ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﺍﻣﺎ ﺑﺮﺧﯽ ﻓﻴﻠﻤﻨﺎﻣﻪ ﻫﺎ ﺣﺎﻭﯼ ﺍﻳﻦ ﺟﺰﻳﻴﺎﺕ ﻓﻨﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ.

– ﺍﮔﺮ ﭼﻪ ﻓﻴﻠﻤﻨﺎﻣﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻋﻴﻨﺎ ﺑﻪ ﻓﻴﻠﻢ ﺑﺮﮔﺮﺩﺍﻧﺪﻩ ﺷﻮﺩ، ﺍﻣﺎ ﮔﺎﻩ ﭘﻴﺶ ﺍﺯ ﻓﻴﻠﻤﺒﺮﺩﺍﺭﯼ ﻳﺎ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﻓﻴﻠﻤﺒﺮﺩﺍﺭﯼ، ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻭﻳﮋﮔﯽ ﻫﺎﯼ ﻣﮑﺎﻧﯽ، ﻣﺎﻟﯽ ﻭ ﻳﺎ ﻭﺿﻌﻴﺖ ﺑﺎﺯﻳﮕﺮﺍﻥ، ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺗﯽ ﺩﺭ ﺁﻥ ﭘﺪﻳﺪ ﻣﯽ ﺁﻭﺭﺩ. ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻓﻴﻠﻢ ﺑﺮﺩﺍﺭﯼ، ﺩﺭ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺗﺪﻭﻳﻦ ﻧﻴﺰ ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻓﻴﻠﻤﻨﺎﻣﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ.

– ﻣﻬﻤﺘﺮﻳﻦ ﻭﻳﮋﮔﯽ ﻳﮏ ﻓﻴﻠﻤﻨﺎﻣﻪ ﺩﺭﺍﻣﺎﺗﻴﮏ ﺑﻮﺩﻥ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭﺍﻣﺎﺗﻴﮏ ﻳﻌﻨﯽ ﻧﻤﺎﻳﺸﯽ. ﻳﻌﻨﯽ ﻣﺘﻨﯽ ﮐﻪ ﻗﺎﺑﻠﻴﺖ ﺍﺟﺮﺍﻳﯽ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺩﺍﺭﺍﯼ ﺟﺬﺍﺑﻴﺖ ﻭ ﮐﺸﺶ ﻻﺯﻡ ﺑﺮﺍﯼ ﺟﻠﺐ ﺗﻤﺎﺷﺎﮔﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﮐﺎﻓﯽ ﺩﺭﮔﻴﺮ ﮐﻨﺪ ﻭ ﻳﺎ ﺑﻪ ﻗﻮﻝ ﺍﺭﺳﻄﻮ ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ ﻭ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﭘﺮﺩﺍﺯ ﻫﻨﺮﯼ ﺑﺰﺭﮒ ﻳﻮﻧﺎﻥ ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ، ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﻫﻤﺬﺍﺕ ﭘﻨﺪﺍﺭﯼ ﺗﻤﺎﺷﺎﮔﺮ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻧﮕﻴﺰﺩ ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺷﺨﺼﻴﺖ ﻫﺎﯼ ﺁﻥ ﻓﻴﻠﻢ ﻋﻼﻗﻤﻨﺪ ﺳﺎﺯﺩ ﻭ ﺗﺎ ﺁﺧﺮ ﻓﻴﻠﻢ ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﮐﻨﺪ. ﻓﻴﻠﻢ «ﺟﺪﺍﻳﯽ ﻧﺎﺩﺭ ﺍﺯ ﺳﻴﻤﻴﻦ» ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺍﺻﻐﺮ ﻓﺮﻫﺎﺩﯼ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻧﻈﺮ ﻳﮏ ﺍﺛﺮ ﺩﺭﺍﻣﺎﺗﻴﮏ ﻗﻮﯼ ﺍﺳﺖ ﭼﺮﺍ ﮐﻪ ﺗﻤﺎﺷﺎﮔﺮ ﺑﺎ ﺷﺨﺼﻴﺖ ﻫﺎﯼ ﺍﺻﻠﯽ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﻫﻤﺬﺍﺕ ﭘﻨﺪﺍﺭﯼ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺩﺭﮔﻴﺮ ﻣﺎﺟﺮﺍﻫﺎ ﻭ ﮐﺸﻤﮑﺶ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﮔﯽ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻭ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﺗﻤﺎﺷﺎﯼ ﻓﻴﻠﻢ ﻳﮏ ﻟﺤﻈﻪ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﻏﺎﻓﻞ ﺷﻮﺩ.

این مطلب را هم بخوانید:   دانلود کتاب از ایده تا فیلمنامه

ﻓﻴﻠﻤﻨﺎﻣﻪ ﺍﺯ ﺍﻳﺪﻩ ﺗﺎ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪﻥ ﺑﻪ ﻣﺘﻦ ﻧﻬﺎﻳﯽ ﻣﺮﺍﺣﻞ ﻣﺨﺘﻠﻔﯽ ﺭﺍ ﻣﯽ ﮔﺬﺭﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺷﺎﻣﻞ: ﺍﻳﺪﻩ ﻳﺎ ﻣﻮﺿﻮﻉ، ﻃﺮﺡ، ﺳﻴﻨﺎﭘﺲ، ﭘﻴﺶ ﻧﻮﻳﺲ (ﺗﺮﻳﺘﻤﻨﺖ) ﻭ ﻓﻴﻠﻤﻨﺎﻣﻪ ﻧﻬﺎﻳﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺁﻥ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺩﺭ ﻃﯽ ﻣﺮﺍﺣﻞ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻓﻴﻠﻤﺴﺎﺯﯼ ﺩﭼﺎﺭ ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﺍﺳﺎﺳﯽ ﺷﻮﺩ.

آموزش اصول سینما: ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﻓﻴﻠﻢ، ﻓﻴﻠﻤﻨﺎﻣﻪ
امتیاز 3 از 2 رای

نظرتان را با ما در میان بگذارید