نقد و بررسی فیلم Top Five (پنج تای اول)

media/kunena/attachments/1598/TopFive.jpg

کارگردان : Chris Rock

نویسنده : Chris Rock

بازیگران : Chris Rock, Rosario Dawson, Gabrielle Union

هزینه تولید: ۱۰ میلیون دلار

محصول کشور: ایالات متحده آمریکا

کمپانی توزیع کننده: Paramount Pictures

خلاصه داستان : کمدينی تلاش می­کند تا به بازيگری جدی تبديل شود، در همين حين نامزدش، به عنوان ستاره برنامه­های تلويزيونی واقع نما، با او صحبت می­کند تا جشن عروسی­شان را از طريق برنامه تلويزيونی­اش پخش کنند و…

تاریخ: ۱۲ دسامبر ۲۰۱۴

ژانر: کمدی

مدت: ۱۰۲ دقیقه

IMDb

media/kunena/attachments/1598/TopFive2.jpg

اگر از پنج نفر از اطرافيانتان بخواهيد که نام پنج تن از بهترين کمدينهای ۲۵ سال اخير را نام ببرند، بی شک حداقل چهار نفر از آن ها به نام کريس راک اشاره خواهند کرد.

اما برخلاف ساير کمدينهای برجسته استندآپ مانند استيو مارتين، ووپی گولدبرگ و رابين ويليامز فقيد، راک هرگز نتوانسته با فيلمهايش به سطح همتايان خود برسد. برخی از اين بازيگرها به ثروت زيادی دست يافته‌اند، برخی بعد از مدتی ستاره اقبالشان افول کرده- اما راک هرگز فيلمی در سطح «هواپيماها، قطارها و اتومبيل ها[۱]/ Planes, Trains and Automobiles»، «روح[۲]/ Ghost»، و «عکس يک ساعته[۳]/ One Hour Photo» در کارنامه خود نداشته است.

media/kunena/attachments/1598/TopFive1.jpg

در «پنج تای اول/ Top Five» راک با جديت اثری خندهدار و نيمه اتوبيوگرافيک را مینويسد، کارگردانی و بازی میکند که میتواند ماهرانهترين کار وی تاکنون برای پرده عريض سينما باشد. «پنج تای اول» فيلمی هوشمندانه و ماهرانه همراه با شوخیهای ظريف و خندهدار، نيم دوجين چرخش فوقالعاده، يکی از بهترين موسيقیهای سال، عاشقانهای دلکش و البته بازی دلنشين و قابل اعتماد راک است. و هنوز حتی درباره اين که چطور فيلم توانسته به دو موضوع بسيار بی مزه، مضحک و تا حدی قابل باور درباره سوء قصد به جان اف کندی و مارتين لوتر کينگ بپردازد صحبت نکردهايم.

تقريباً اين فيلم را دوست داشتم.

media/kunena/attachments/1598/TopFive3.jpg

راک مشخصاً قصد زنده کردن حال و هوای وودی آلنی در داستانی که تقريباً به طور کامل در نيويورک رخ می دهد را دارد. در اين فيلم ماجرای تبديل آندره آلن، کمدينی محبوب، به هنرپيشهای جدی در يکی از روزهای پرکارش، که در آن مشغول ساخت فيلم جديش درباره شورش يک برده اهل هايتی با نام «شورش/ Uprize» است را دنبال میکنيم. در همين زمان نامزدش (با بازی گابريل يونيون) در حال برنامه ريزی برای برگزاری جشن عروسیشان در لُس آنجلس در حضور دوربينهای براوو، که لحظه به لحظه آن را فيلمبرداری میکنند، است.

media/kunena/attachments/1598/TopFive6.jpg

آندره به چلسی براون (با بازی رزاريو داوسون) خبرنگار نيويورک تايمز، که کل روز برای گرفتن مصاحبه مثل سايه آندره را تعقيب میکند، می گويد که «ديگر احساس خنده دار بودن نمیکنم». کنايه اين جمله در اين است که شايد «پنج تای اول» خنده دارترين فيلم سال باشد، چه وقتی که آندره و چلسی با هم يک به دو می کنند، چه وقتی که آندره در حالت مستی و نشئگی مشغول تعريف ماجرایی خنده دار و آب نکشيده است و چه وقتی که آندره با خانواده و بچه محلهايش ديدار میکند. (تريسی مورگان، قبل از تصادفش، به عنوان انسانی تنبل و بيعار در ميان بهترين بازيگران فيلم قرار دارد. سدريک انترتينر در نقش يک باشگاهدار به طرز غيرقابل کنترلی خنده دار است. لزلی جونز بازيگر «زنده شنبه شب» نقش کوچکش را فوقالعاده ايفا کرده است. و جری سينفيلد، ووپی گلدبرگ و آدام سندلر در نقش خود به خوبی ظاهر شدهاند.)

media/kunena/attachments/1598/TopFive5.jpg

آندره مصاحبه بعد از مصاحبه به چارلي رُز و مجريان مختلف راديو و بسياری از خبرنگاران مجلات دنيای سرگرمی میگويد که ديگر عمر فيلم دوست داشتنی و موفق «هَمی خرسه»- که آندره در آن نقش پليسی در يک لباس خرسی را بازی میکند- به پايان رسيده و اين که میخواهد در فيلمهای متفاوتی ظاهر شود. از چشم انداز فيلمی درون فيلمی ديگر شاهد شکل گيری فيلم «شورش» هستيم. گرچه آندره از هيچ تلاشی برای ارتقای سطح آن دريغ نمی کند، فيلم به نظر يکی از رقبای قطعی دريافت تمشک طلايی سال است. (او بايد در آخر هفته افتتاح فيلمش با فيلمی از تايلر پری رقابت کند – و فيلم پر است از شوخیهایی درباره فيلم ها و شخصيتهای پری در قالب برنامههای طنز تلويزيونی). همان طور که مدير برنامههای آندره (با بازی کوين هارت) به او میگويد، پخش زنده جشن عروسی بهترين اتفاقی است که ممکن است برای او بيفتد.

در نتيجه کارگردانی استادانه راک، فيلمنامه خيلی خوبش و پايان دوست داشتنی فيلم، «پنج تای اول» از ضرباهنگ تند و پرنشاطی برخوردار است و به ندرت دچار صحنههای سخيف و ناراحت کننده – مانند صحنهای که آندره و چلسی برخی از تاريک ترين لحظاتشان را نشان میدهند- است. حتی اريکا (با بازی گابريل يونيون)، بازيگر برنامههای واقع گرای تلويزيونی که مانند ستارگان سينما رفتار میکند در صورتی که تنها استعدادش جولان دادن مقابل دوربينها است، می توانست به راحتی به يک کاريکاتور تبديل شود ولی در فيلم لحظهای وجود دارد که در آن اريکا خود واقعیاش را نشان میدهد و میبينيم که زندگیاش چقدر غمگين است.

media/kunena/attachments/1598/TopFive4.jpg

راک به اسم داستان گویی، چند ميانبر میزند. او به عنوان فردی که دهها فيلم کار کرده خوب میداند که بيننده معمولی هرگز روزی که فيلم برای اولين بار اکران میشود به خود زحمت رفتن به سينما را نمی دهد، بنابراين روز اول از خبرنگارها دعوت کرده تا زمان کافی برای نوشتن گزارشات خود داشته باشند. من نيز از داستان به خصوص مربوط به چلسی خوشم نيامد. (اين، مثل هميشه، اصلاً تقصير داوسون نيست او ذاتاً هنرپيشه است.)

با اين حال «پنج تای اول» اغلب در کش و قوس است. (اسم فيلم از اين گرفته شده که از شخصيتهای مختلف خواسته شده تا ليستی از پنج هنرمند هيپ هاپ محبوبشان را تهيه کنند، که اين بالطبع بيشتر نشان دهنده افرادی است ليست را تهيه کرده اند تا افرادی که نام شان در ليست ديده میشود . اين يکی از بی تربيت ترين فيلمهایی است که تاکنون ديدهام. حتی وقتی که ديالوگ و طنز بصری هاردکور هستند، حتی وقتی که آندره به پايينترين سطح تنزل میکند، نوعی احساس شادی در اين فيلم حس میشود. تماشای اين فيلم يکی از بهترين لحظات فيلم ديدن در سال جاری را برايم رقم زد.

—————–

[۱]فيلمی با بازي استيو مارتين

[۲]فيلمی با بازي ووپی گلدبرگ

[۳]فيلمی با بازي رابين ويليامز

منتقد: ریچارد روپر (Chicago Sun-Times) – امتیاز ۸.۸ از ۱۰ (۳.۵ از ۴)

مترجم: محمدرضا سیلاوی

منبع: سایت نقد فارسی

نظرتان را با ما در میان بگذارید



کانال تلگرامی ما رو از دست ندید!