نقد و بررسی فیلم The Walk (بند باز)

http://www.naghdefarsi.com/media/kunena/attachments/1076/TheWalkCoverFront.jpg

کارگردان : Robert Zemeckis

نویسنده : Robert Zemeckis,Christopher Browne,Philippe Petit(Book “To Reach the Clouds”)

بازیگران : Joseph Gordon-Levitt,Charlotte Le Bon,Guillaume Baillargeon

تاریخ: 9 اُکتبر 2015

ژانر: ماجرایی،بیوگرافی،درام

مدت: 123 دقیقه

لینک IMDb

خلاصه داستان : این فیلم ماجرای واقعی راه رفتن غیر قانونی فلیپ پتی بر روی طناب متصل بین برج های «مرک تجارت جهانی» در سال ۱۹۷۴ را به تصویر می کشد و …

http://www.naghdefarsi.com/media/kunena/attachments/1076/TheWalk1.jpg

مرکز تجارت جهانی اصلی در طول عمر کوتاهش ميزبان رخدادهای عجيب و سورئال زيادی بود اما شايد هيچ يک از آن­ها عجيب تر از راه رفتن فيليپ پتی فرانسوی روی بند سيمی نبودند. اين رويداد صبح روز هفتم آگوست 1974 به مدت 45 دقيقه رخ داد و در آن پتی با به خطر انداخت جانش در ارتفاع 1370 فوتی اقدام به طی يک مسير 200 فوتی بين برج­های دوقلو از روی طناب نمود. در اين هنرنمایی، پتی از تور و از مهار استفاده نکرد. تنها به غرايز و آموزشی که ديده بود اعتماد کرد و آن ها نيز جواب اعتمادش را به خوبی دادند. رابرت زمکيس با بازسازی بندبازی پتی دست به کار تاثيرگذاری زده است و توانسته در فيلم خود اين چالش روانی و فيزيکی را به تصوير بکشد و در اين راستا از زوايای غيرمعمول دوربين و جلوه های ديجيتالی بی عيب و نقصی استفاده کرده است تا همان حسی را که فرد ممکن بود با ديدن اين صحنه­ها 41 سال پيش تجربه کند اکنون با ديدن آن­ها روی پرده تجربه نمايد.

http://www.naghdefarsi.com/media/kunena/attachments/1076/TheWalk2.jpg

«بندباز»( The Walk) به سه بخش کاملاً مجزا تقسيم می شود. بخش اول (و متاسفانه طولانی­ترين بخش) يک بيوگرافی کلی از فيليپ (جوزف گوردون-لويت) قبل از انجام اين هنرنمایی بزرگ ارائه می­ دهد. اطلاعات کمی از سابقه او به دست می­ آوريم و می­ بينيم که با آدم­ های مهمی مانند استاد بندبازی، پاپا رودی (بن کينگزلی) و آنی (شارلوت لبون)، که می­ توانست همکار، همدست و معشوقه­ اش باشد، سر و کار دارد. زمکيس و همکار نويسنده­اش، کريستوفر براون رويدادهای زندگی واقعی را کوچک (و حذف) کرده­ اند و بازه­ های زمانی را بسيار فشرده کرده­ اند. اين بخش از فيلم، که تقريباً نيمی از زمان فيلم را تشکيل می­ دهد، يکنواخت و فاقد اتفاق خاصی است. غير از فيليپ، هيچ از يک شخصيت­ های فيلم عمق يا شخصيت قابل تمايزی ندارند و حتی فيليپ نيز تا حدی کليشه­ ای است. اگرچه شکی نيست که برخی موقعيت­ ها لازم هستند، زمکيس نمی­ تواند يک ساعت اول فيلم خود را از هر چيز نزديکی به آنچه قرار است در طول ساعت دوم رخ دهد مصون دارد.

http://www.naghdefarsi.com/media/kunena/attachments/1076/TheWalk3.jpg

بخش دوم شامل آماده شدن فيليپ برای راه رفتن روی طناب است و چيزی شبيه به فيلم ­های با موضوع سرقت تبديل شده است. البته در اين مورد، بيشتر شبيه قاچاق چيزها و انسان­ ها به موقعيتی نيمه امن است. اين کار پيش پا افتاده­ ای نيست: کابل­ ها به تنهایی بيش از 450 پاند وزن دارند و يک عالم تجهيزات جانبی بايد روی سقف برده می­ شدند. فيليپ سه دستيار فعال (از جمله يکی که ترس از ارتفاع داشت) و چندين کمک دست منفعل داشت.

http://www.naghdefarsi.com/media/kunena/attachments/1076/TheWalk4.jpg

بخش سوم (و کوتاهترين بخش) فيلم شامل نمايش راه رفتن روی طناب است. اگرچه زمکيس در نمايش اين قسمت عجله نمی­ کند، اما خيلی سريع هم رخ نمی دهد. (به جای 45 دقيقه اصلی، اين بخش تنها 30 دقيقه طول می­ کشد). تنش بسيار زيادی برای رويدادی که نتيجه­ اش به خوبی مستند شده است تجربه می شود و اين توانایی فشرده کردن تعليق از يک تکه از تاريخ نشان دهنده توانایی کارگردان است. به گونه­ ای که، اشتباهاتی که  «بندباز» در نيمه اول نمايشش مرتکب می­ شود چندين بار در نيمه دوم فيلم جبران می­ شوند.

http://www.naghdefarsi.com/media/kunena/attachments/1076/TheWalk5.jpg

به افرادی که مسحور داستان فيليپ می­ شوند توصيه می­ شود تا حتماً مستند جيمز مارش، «مردی روی سيم»( Man on Wire) ، در سال 2008 را ببينند که نمايشی کامل، واقعی و بدون جرح و تعديل از زندگی اين انسان بی پروا است. اما افرادی که بيشتر علاقمند به تماشای منظره خالص اين رويداد هستند و می­ خواهند آن را تجربه کنند، «بندباز» گزينه بهتری است. بين اين فيلم و «اورست» (Everest) وجوه اشتراکی ديده می­ شود. مستند ساخته شده در سال 1998 از اين فاجعه سال 1996 مولفه داستان گویی قوی­تری دارد اما قادر به انتقال تاثير بصری و احساسی فيلم داستانی ساخته شده در 2015 نيست. نکات مشابهی را می­ توان در مورد «مردی روی سيم» و «بندباز» بيان کرد.

http://www.naghdefarsi.com/media/kunena/attachments/1076/TheWalk6.jpg

علي رغم اين که در دهه 1990 مدت زيادی در منهتن بودم، اما هرگز موفق به ديدن بام برج­ های دوقلو نشده بودم. اما مواقع زيادی پای يکی از اين دو برج ايستاده بودم و به بالا نگريسته بودم؛ يکی از نماهای زمکيس اين نما را نشان می­ دهد و يادآوری می­ کند که ممکن است با خيره شدن به آسمان دچار سرگيجه شد. به مدت 27 سال، مرکز تجارت جهانی به عنوان سازه­ای خدشه ناپذير تلقی می­ شد- حتی انفجار يک بمب در درون آن نتوانسته بود به آن لطمه­ ای بزند. اين همان تصويری است که زمکيس بازسازی­ اش می کند. برج های دوقلوی او به اندازه برج های دوقلوی واقعی ملموس و واقعی هستند. بعداز کينگ کنگ هيچ فيلم ديگری تا اين حد روی ساختمان­ ها تمرکز نکرده بود و وقتي که جان گيلرمن در سال 1975-76 اين فيلم را می ساخت، مجبور نبود که به بازسازی­ های کامپيوتری اتکا کند.

شايد افرادی که ترس شديدی از ارتفاع دارند بی خيال تماشای «بندباز» شوند. دوربين­ های زمکيس که به مدد CGI مهار نشدنی هستند قادر به صعود و نزول سريع هستند. گفته می­ شد که به بندبازها توصيه می شود هرگز به پايين نگاه نکنند، اما اين در مورد بيننده­ ها صدق نمی­ کند. ما در کنار فيليپ روی طناب راه می رويم و نمایی پانورامایی از موقعيت او می­ بينيم. بعد دوربين با دايو زدن به سمت زمين بين برج­ ها قرار می گيرد تا به ما نمای نزديکتری از نماي ديد تماشاچی­ ها بدهد. آيا تکنيک سه بعدی جواب می­ دهد؟ تقريباً قطعاً، اگرچه بی ثباتی پلاريزاسيون خطی IMAX (که تصاوير دوبل برای آيتم­ های پس زمينه ايجاد می­ کند) گهگاه باعث حواس پرتی می­ شود. با اين حال، برای ديدن فيلم وجود يک پرده نمايش بزرگ اجباری است. «بندباز» يکی ديگر از فيلم­ های در حال افزايشی است که تاثير کمی در يک سينمای خانگی متوسط دارند و ارزش ديده شدن در تبلت يا گوشی را ندارد.

http://www.naghdefarsi.com/media/kunena/attachments/1076/TheWalk8.jpg

در «بندباز» نمی ­توان هيچ بازيگری را لايق دريافت اسکار دانست. جوزف گوردون-لويت برای به تصوير کشيدن فيليپ بازی در خور تحسينی ارائه می­ دهد اما حتی در بهترين لحظاتش اسير برج­ های دوقلو و جادوی زمکيس می­ شود. «بندباز» لايق دريافت بهترين جوايز در زمينه فنی است- اين فيلم اوج شکوه جلوه های ويژه است. اين دو سوم يک فيلم بزرگ را تشکيل می­ دهد اما شروع آهسته يک ساعت اول روی آن تاثير می­ گذارد. «بندباز» بدون شک مصداق حال کسانی است که طرفدار اين مضمونند که می­ گويد «چيزهای خوب ارزش صبر کردن را دارند.»

منتقد:جیمز براردینلی-امتیاز 7.5 از 10 (3 از 4)

مترجم:محمدرضا سیلاوی

منبع: سایت نقد فارسی

حتما عضو کانال تلگرام و صفحه اینستاگرام سینما مدرن باشید! ما در تلگرام و اینستاگرام مطالب متفاوت تری داریم که در سایت نیست!

نظر شما چیست؟ همین جا بنویسید


کانال تلگرامی ما رو از دست ندید!