نقد و بررسی فیلم Seventh Son (هفتمين پسر)

images/stories/rooz/seventhson.jpg

کارگردان : Sergey Bodrov

نویسندگان : Charles Leavitt, Steven Knight

بازیگران : Ben Barnes, Julianne Moore, Jeff Bridges

برگرفته از رمان “شاگرد شبح” به قلم: جوزف دلانی

هزینه تولید: ۹۵ میلیون دلار

محصول کشور: ایالات متحده آمریکا | بریتانیا | کانادا | چین

کمپانی توزیع کننده: Universal Pictures

تاریخ: ۶ فوریه ۲۰۱۵

ژانر: اکشن،ماجرایی،فانتزی

مدت: ۱۰۲ دقیقه

خلاصه داستان : توماس جوان به عنوان شاگرد [يک] شبح محلی برگزيده می­شود تا راه مبارز با ارواح خبيث را بياموزد. نخستين چالش بزرگ او زمانی فرا می­رسد که مادر مالکين قدرتمند هنگامی که شبح در محل حضور ندارند از قفس خود فرار می­کند و…

images/stories/rooz/seventhson1.jpg

شايد اگر «هفتمين پسر/ Seventh Son» در دهه ۱۹۸۰ ميلادی اکران میشد میتوانست در زمره يک فانتزی ماجراجويانه مناسب-شايد حتی خوب- طبقه بندی شود. اما در طول سه دهه گذشته، يعنی از وقتی که «کونانِ بربر / Conan the Barbarian» و «سلاخ اژدها / Dragonslayer» به عنوان بهترينهای اين ژانر شناخته شدند، تغييرات زيادی رخ داده است. امروز، طرفداران فانتزی دنبال پيچيدگی، چيزی که در «هری پاتر»، «ارباب حلقهها» و «بازی تاج و تخت» (در تلويزيون) به آن رسيدهاند، هستند. داستان‌های ژنريک ديگر جواب نمیدهند و اين (داستان ژنريک) متأسفانه چيزی است «هفتمين پسر» به بيننده ارائه میکند. طراحی صحنه و جلوههای بصری تأثيرگذار، جلوههای کامپيوتری بيش از حد و موسيقی بلند مارکو بلترامی نمیتوانند شخصيت پردازیهای نارس و داستان قابل پيش بينی که مسيری کاملاً خطی را طی میکند جبران کنند.

images/stories/rooz/seventhson2.jpg

بن بارنز، که بعد از ايفای نقش شاهزاده کاسپين در مجموعه فيلمهای «نارنيا» ديگر با ژانر فانتزی بيگانه نيست، نقش اول را بر عهده دارد. او «هفتمين پسر از هفتمين پسر» است، بنابراين بايد وظيفه شاگردی شبح را بر عهده بگيرد. شبح مذکور، ارباب گريگوری (با بازی جف بريجز)، آخرين جنگجویی که جان خود را برای ريشه کن کردن نسل جادوگرها از دست داده، است. وقتی که او، تام وارد (با بازی بن بارنز) را از مادر عزيزش (با بازی اوليويا ويليامز) دور میکند، اوضاع وخيم میشود: جادوگر نابکار يعنی مادر مالکين (با بازی جولين مور) بعد از مدت ها از بند اسارتش فرار میکند و دست به انجام يکسری کارهای منحوس میزند. با کامل شدن قرص ماه قدرت او به اوج میرسد و ارباب گريگوری و تام تا آن زمان فرصت دارند که او را متوقف کنند. با آمدن آليس (با بازی آليشيا ويکاندر) عشق مقدر شده زندگی تام، که از قضا هم جادوگر است و هم قوم و خويش مادر مالکين- اوضاع کمی پيچيده میشود.

images/stories/rooz/seventhson3.jpg

«هفتمين پسر» کم و بيش ما را به ياد «نبرد تايتان ها / Clash of the Titans» (البته بدون پيش داستان اسطورهای يا اسامی شخصيتها) میاندازد از آن جهت که اين فيلم نيز مانند «نبرد تايتانها» پر است از غولهای زشت کامپيوتری (CGI) که بايد با گريگوری و تام بجنگند. همچنين در فيلم اژدهاها، غولها و موجودات مختلف ديگری نيز ديده میشوند که همگی از کتاب «سياه چالهها و غول اژدهاها» بيرون کشيده شدهاند. فيلمنامه لزوماً جستجوی استاندارد و تعريف شده شخصيت بد داستان پيش از اين که غيرقابل توقف شود است. در اين مسير، تام از يک شکارچی خوک به فردی با هدف واقعی تبديل میشود. مانند شخصيت لوک اسکای واکر، گرچه آن در سال ۱۹۷۷ به مراتب مفرح تر بود.

images/stories/rooz/seventhson4.jpg

بازی بارنز به اندازه کافی دلنشين است- او خوش تيپ است منتها اين شخصيت به او نمیآيد لذا مجبور است بر اساس جذابيت و افسون محدود خود پيش برود. آليشيا ويکاندر به همان اندازه چهرهاي فتوژنيک دارد اما او نيز مانند بارنز چندان به فيلمنامه نمیخورد. جولين مور سعی میکند بدون اين که مضحک جلوه کند شخصيت پرصلابتی از خود نشان دهد. او در يک قدمی بردن جايزه اسکار است، اما مسلماً نه برای نقشهای اينچنينی. بعد مورد عجيب جف بريجز، که ظاهراً مشغول سلاخی «کاری» که در R.I.P.D. انجام داده میباشد، وجود دارد. اين چيز خوبی نيست؛ به نظر میرسد که او در مسير تست دادن برای بازسازی «مونتی پيتون و جام مقدس / Monty Python and the Holy Grail» گم شده است. برداشت او از ارباب گريگوری چيزی است که ممکن است از يک گاندالف مست يا دامبلدور مست انتظار داشت. واقعاً خيلی عجيب است.

images/stories/rooz/seventhson5.jpg

«هفتمين پسر» بر اساس رمان «شاگرد شبح»، نوشته جوزف دلانی، شايد به آنچه مد نظر سرگی بودروف کارگردان بوده رسيده است. امامشکل اينجا است که بلندپروازی بودروف فراتر از تامين چند تعجب بصری برای مخاطب نمیرود. شهرهای اين سرزمين قرون وسطایی تاثيرگذار، غولهايش هراسناک و نمايشهای جادوییاش چشم گير هستند، اما اينها همگی در پايان بسيار سخيف به نظر میرسند. فيلم مرا کسل نکرد، اما در عين حال هرگز هم مانند يک فانتزی خوب درگيرم نکرد. به نظر می رسد که نقاط ضعف فيلم ريشه در برداشت بد آن از ماهيت فيلمهای فانتزی دارند. اين ژانر زمانی بهترين حالت خود را تجربه میکند که باعث تهييج تخيل شود؛ اما به سختی میتوان «هفتمين پسر» را «هيجان انگيز» يا «تخيلی» توصيف نمود.

منتقد: جیمز براردینلی – امتیاز ۶.۳ از ۱۰ (۲.۵ از ۴)

مترجم: محمدرضا سیلاوی

منبع: سایت نقد فارسی

نظرتان را با ما در میان بگذارید




کانال تلگرامی ما رو از دست ندید!