آموزش زبان انگلیسی آنلاین فرالن

نقد و بررسی فیلم Mortdecai (مردکای)

dXWktkpTURBXy84OTRkYmM0ZWJjOTY0ZjQ5Njg2ZjI1OGY4ZDdhZTRhMi5qcGeRlQMASs0EsM0Cow - نقد و بررسی فیلم Mortdecai (مردکای)

کارگردان : David Koepp

نویسنده : Eric Aronson

بازیگران : Johnny Depp, Gwyneth Paltrow, Ewan McGregor

برگفته از از رمان “مردکای” به قلم: کيريل بونفيگليولی

خلاصه داستان : روس‌های شياد خشمگين، MI5 بريتانيا و چارلی مردکای، تروريست بين‌المللی، دلال هنری شيک پوش و گاهاً رند، برای پيدا کردن تابلوی مسروقه­ای که شايعه شده کُدی داخلش وجود دارد که محل طلاهای گمشده نازی‌ها را نشان می‌دهد با هم رقابت می‌کنند و…

زياده‌روی دلقک درون جانی دپ در ايفای نقش ضدقهرمان اريستوکرات بدمست رمان‌های کميک عامه پسند بريتانيایی

شکی نيست که آخرين کمدی-اکشن ضعيف جانی دپ از تمام فيلم‌های پيش از خود که قهرمانشان «سبيل چخماقی» داشته بی نمک تر است. گرچه بخش زيادی از فيلم در انگلستان معاصر رخ می‌دهد، اما قرار بوده که نوعی حس نوستالژيک از فيلم‌های قديمی دهه ۱۹۶۰ با هنرنمایی پيتر سلرز و تری توماس را در بيننده زنده کند. «مردکای/Mortdecai» اثر شلخته و نابه جایی است که هرگز موفق بازخلق لحن شادی بخش و ريتم سرزنده فيلم‌های پرنشاط کلاسيکی که قصد تقليدشان را داشته نمی‌شود. عليرغم برخورداری از فهرستی از بازيگران طراز اول و مهارت‌های کارگردانی برجسته يک فيلمنامه نويس درجه يک، ديويد کوئپ (پارک ژوراسيک، اتاق وحشت، مرد عنکبوتی)، اين اثر مسخره و بی نمک چيزی جز نمره منفی ديگری در کارنامه هنری اخير جانی دپ ، که به بازی در فيلم‌های آبگوشتی روی آورده، ثبت نمی‌کند.

«مردکای» بر اساس اولين داستان از مجموعه رمان‌های کميک هتاکانه کيريل بونفيگليولی، نويسنده بريتانيایی با ريشه ايتاليایی و اسلوونیایی، ساخته شده است. اين کتاب‌ها که در دهه ۱۹۷۰ منتشر شده‌اند ماجراهای آنتيک‌های غيراخلاقی يک دلال هنری بريتانيایی اشراف زاده به نام لرد چارلی مردکای (با بازی جانی دپ) را نقل می‌کنند که به همراه دستيار فوق‌العاده جذاب آدمکش منتها کاردانش، جاک استرپ (با بازی پل بتانی)، دست به عمليات‌های جالبی می‌زند. بونفيگليولی، که در برخی عادت‌های زشت با قهرمان داستان‌هايش مشترک بود، مدام با فقر و الکليسم در جدال بود تا اين که در سال ۱۹۸۵ در اثر سيروز کبدی درگذشت.

دپ نقش مردکای را در قالب شخصيت انسانی لونی تونز، مرد خودشيفته پرافاده زن بارهای که آن قدر شيفته سبيل مضحک جديدش است که حاضر است به خاطر آن همسر ناراضی‌اش جوانا (با بازی گوئينت پالترو) را طلاق بدهد. اين انسان شياد که در آستانه ورشکستگی و از دست دادن خانه بزرگ و مجللش قرار دارد وقتی که می‌شنود که يکی از بومهای نقاشی گويا- نقاش معروف- بعد از يک سرقت مرگبار گم شده است فرصت را برای فرار از ويرانی مالی مغتنم می شمرد. او که توسط يک مأمور با نزاکت MI5 به نام آليستر مارتلند (با بازی ايوان مک گريگور) که در عين حال رقيب عشقی قديمی اش نيز است استخدام شده سوار بر هواپيمای جت دور کره زمين می‌چرخد تا تابلوی مسروقه را پيدا کند و از راز گرانبهایی که گفته می‌شود پشت آن پنهان شده به نفع خود استفاده کند.

جانی دپ به اين معروف است که می‌تواند ادای الگوهای واقعی را در کاراکترهايش تقليد کند، و اغلب هم برای اين کار سراغ بزرگان موسيقی می‌رود، معروف‌ترين نمونه از اين دست کيث ريچارد در فيلم‌های «دزدان دريایی کاراييب» بود. به نظر می‌رسد که دپ برای درآوردن لهجه و رفتارهای چارلی مردکای سراغ دوستش پل وايت هاوس، کمدين تلويزيونی بريتانيایی، رفته است. دپ قبلاً مهمان برنامه قديمی وايت هاوس به نام The Fast Show، که از مدل تاک شوهای بی بی سی تقليد می‌کند، بوده و چندين بار از او خواسته تا در نقش مکمل برخی فيلم‌هايش از جمله همين يکی بازی کند. او در اين فيلم در نقش مکانيک بددهان چارلی، که البته در زمينه دزدی آثار هنری هم دستی بر آتش دارد، ظاهر شده است.

«مردکای» پر است از نام ستارگان سينما و مؤلفه های لودگی آثار کلاسيک، اما اشتباه مرگبار آن فقدان تقريباً سورئال شوخی‌ها است. بازيگران اصلی تقريباً در تمام صحنههای فيلم نااميدانه مشغول ژست گرفتن جلوی دوربين هستند و سعی می‌کنند از هر کنايه جنسی سخيف و اتفاقات ناگوار خندهدار خام دستانه فيلمنامه نازک نويسنده تازهکار اريک آرونسون حداکثر بهره را برای خندان بيننده ببرند. از قضا، اين بازی‌های ته گرفته باعث شده‌اند که معدود صحنههای خنده دار فيلمنامه نيز از بين بروند.

در حالی که لهجه انگليسی جذاب دپ به اندازه کافی به دل می‌نشيند، لهجه مبالغه شده مک گریگور به نظر تحميل شده و غير قابل قبول می‌آيد. تنها پالترو توانسته با دست کم گرفتن نقشش سربلند بيرون بيايد در حالی که تمام دوروبری هايش در اين آزمون مشروط شده‌اند.

در کتاب، مردکای و استراپ عموزادههای ناشناس شخصيت‌های جيوز و ووستر داستان‌های پی جی وودهاوس هستند. روی پرده سينما، رفتارهای دور از نزاکت و حرکات عقب مانده‌شان بيشتر ما را به ياد آستين پاورز می‌اندازند. اما گرچه از نظر مايک مه يرز طنز زيادی در شکاف بين يک گذشته ميهن پرستانه و حال درست سياسی وجود دارد، بخش زيادی از کمدی دم دستی «مردکای» متکی بر کليشههای تاريخ گذشته است. زن‌ها موجودات نیمفومانیاکیه(nymphomaniac) سيری ناپذيری هستند که از دستمالی شدن لذت می‌برند، آمريکایی‌ها ماترياليستهای پست هستند، اشراف‌زاده‌های بريتانيایی احمقند و الی آخر. اين کاريکاتورها آن قدر خام درآمده‌اند که نه تنها رمق توهين به کسی را ندارند بلکه به جای خنداندن حوصله بيننده را سر می‌برند.

پلان آخر که در يک گالری حراج آثار هنری در لندن رخ می‌دهد تمام شخصيت‌ها و پی رنگ‌ها را در محفلی از خشونت کارتونی و نيرنگ‌های متعدد جمع می‌کند که به سرعت خسته کننده می‌شوند. گناه نابخشودنی که «مردکای» مرتکب می شود اين است که ضدقهرمان عياشش را وحشت زده رها می‌کند. چون به هر حال فيلمی که نام او را يدک می کشد در نهايت اثری وحشتناک و خسته کننده است.

منتقد: استیفن دالتون (The Hollywood Reporter) – امتیاز ۲ از ۱۰

مترجم: محمدرضا سیلاوی

منبع: سایت نقد فارسی

نظر شما چیست؟ شما هم نظر خودتان را در مورد این فیلم در بخش نظرات بنویسید. اگر نظر و مطلب مفید و کاملی داشته باشید، امکان اضافه شدن نظر شما به محتوای این پست وجود دارد!
حتما عضو کانال تلگرام و صفحه اینستاگرام سینما مدرن باشید! ما در تلگرام و اینستاگرام مطالب متفاوت تری داریم که در سایت نیست!
اینستاگرام ما تلگرام ما
//