نقد و بررسی فیلم Hot Tub Time Machine 2 (جکوزی ماشين زمان ۲ )

images/stories/rooz/hottubtimemachine2.jpg

کارگردان : Steve Pink

نویسنده : Josh Heald

بازیگران : Rob Corddry, Craig Robinson, Clark Duke

هزینه تولید: ۱۴ میلیون دلار

محصول کشور: ایالات متحده آمریکا

کمپانی توزیع کننده: Paramount Pictures

تاریخ: ۲۰ فوریه ۲۰۱۵

ژانر: کمدی،علمی-تخیلی

مدت: ۹۳ دقیقه

لینک IMDb

خلاصه داستان : وقتی که لو دچار دردسر می­ شود، نيک و جيکوب جکوزی ماشين زمان را برای برگشتن به گذشته روشن می­کنند. اما برعکس سر از آينده­ای که آدام جونيور در آن زندگی می­کند در می­آورند. حال بايد آينده را تغيير دهند تا بتوانند گذشته، که در واقع اکنون است، را نجات دهند.

اضمحلال خنده

افسون فيلم اول هيچ جا ديده نمیشود، و به جايش شوخیهای کمر به پايين، کمدیهای موقعيت سخيف و بازی دست و پا چلفتی وار راب کوردری ديده میشود.

images/stories/rooz/hottubtimemachine21.jpg

فيلم احمقانه «جکوزی ماشين زمان» محصول ۲۰۱۰ محصول غيرمنتظره و پروفروشی بود که خيلی دير شکوفا شد: اين گفته در مورد دنباله آن نيز صدق میکند. حتی اگر آن فيلم را به طور کامل به ياد نياوريد، بازهم با شنيدن نامش خنده بر لبانتان مینشيند؛ درباره اين که اين فيلم کوچولوی عجيب غريب توانسته بود با مخاطب عام ارتباط برقرار کند چيز خوشايندی وجود داشت.

به هر حال اگر فانتزی چيزی به ما ياد داده باشد، آن اين است که جريان زمان در هر دو جهت (گذشته و آينده) حرکت میکند. در نتيجه، استیون پينک، کارگردان، يک عليت معکوس خلق کرده است. آن قدر از «جکوزی ماشين زمان ۲/ Hot Tub Time Machine 2» متنفرم که الان حتی نمیتوانم درباره نسخه اولش بدون احساس ناراحتی فکر کنم. اين شايد حاکی از آن باشد که تنها راه حل برون رفت از اين بن بست ساخت نسخه سوم برای نجات نسخه اول است، اما واقعاً الان وقت آن است که اين را به حال خود بگذاريم و ديگر دست بهش نزنيم.

images/stories/rooz/hottubtimemachine22.jpg

مشکل اصلی فيلم، فيلمنامه است. فيلم اول حداقل يک نموره درام داشت- برگشتن به اردوی اسکی دبيرستانی که در آن هنوز تصميمات بدی گرفته میشوند. اما نسخه جديد چيزی غير از «رفتن دار و دسته خُلها به آينده نزديک» ندارد. بعد از نمايش چند صحنه های تک (high tech) (ماشينهای با احساس! وسايل جديد اُتو اروتيک!) فيلم ديگر حرفی برای گفتن ندارد، بنابراين وارد مجموعهای از نازل ترين شوخیهای جنسی و ترس از گیها میشود.

جان کيوزاک، نقش اول نسخه اول، با رد بازی در اين نسخه تصميم خوبی گرفته است. راب کوردری در اين نسخه بازيگر محوری ما است و لااقل اين ثابت میشود که قرار نيست در تمام ديلی شوها استيو کارل بازی کند. کوردری در نقش لو دورچن تا دلتان بخواهد دست و پا چلفتی است و فکر میکند هنوز میشود صرفاً با انجام کارهای کليشهای مانند يک وری راه رفتن يا باد ول کردن بيننده را خنداند. بازی او در اين فيلم ثابت میکند که برای تبديل شدن به رادنی دنگرفيلد و دنی مک برايد واقعاً بايد نابغه بود.

images/stories/rooz/hottubtimemachine23.jpg

بازيگران ديگر (کلارک دوک و آدام اسکات در نقش فرزند جان کيوزاک در آينده) به اندازه کافی خوب هستند، اما حتی کريگ رابينسون فوق العاده، که هر حرکتش حداقل نيمچه لبخندی به لب میآورد، نمی توانند فيلم را نجات دهند. در واقع چيزی برای نجات دادن وجود ندارد. سناريو در واقع عبارتست از تلاش براي پيدا کردن قاتلی در آينده که به گذشته برمیگردد و با شات گان به آلت لو شليک میکند. لو با خوش شانسی دانش پيشرفته خود را به گذشته میآورد (تاسيس شرکت لوگل) اما موفقيت او را ديوانه کرده است. يا حداقل به آدم عجيب غريبی تبديل کرده که در مهمانی ها مانند يان اندرسون عضو گروه جرتو تولز لباس میپوشد.

اگر در اين فيلم فقط يک سکانس وجود داشت که میتوانست با فيلم اصلی برابری کند حداقل میشد گفت که يک جاهایی از فيلم را میشود تحمل کرد، اما در واقع چيزی غير از استفاده تکراری از حرفهای رکيک به جای بذله گویی در فيلم ديده نمیشود. از همه آزاردهنده تر يادآوری صحنههای فيلم قبلی است. آيا نماهای POV آدام اسکات در نمايش کاتهای فراوان مبالغه میکنند تا تصوير بهتری از آنچه روی پرده ديده می شود ارائه دهند؟ کمدیهای موقعيت فيلم نيز چنگی به دل نمیزنند. افسوس که در اتاق نمايش (پر از منتقدانی که با صدای بلند مرتب آه میکشيدند) نشسته بودم و راهی برای فرار نداشتم.

منتقد: جوردن هافمن (The Guardian) – امتیاز ۲ از ۱۰ (۱ از ۵)

مترجم: محمدرضا سیلاوی

منبع: سایت نقد فارسی

نظرتان را با ما در میان بگذارید




کانال تلگرامی ما رو از دست ندید!