CineModern Telegram
نقد فیلم The Image Book
امتیاز 5 از 1 رای

نقد فیلم The Image Book

به نظر میرسد سینما ، آنچه دوستش میداریم ، هنوز از نفس نیفتاده است. هنوز عده ای هستند که کمی ایده دارند ، کمی دیوانه اند و اندکی پول در حساب هایشان آنقدری کفایت میکند که به هرزگی های صنعتی نیفتند. آوانگارد ترین چهره تاریخ سینما ، از ابتدای دهه شصت تا امروز ، در اوج گیری تکنولوژی در قرن 21 ، هنوز وجهه پیشروی خود را حفظ کرده و هرچند به یکی از بدبین ترین هنرمندان معاصر تبدیل شده ، اما قدرت جادویی آثارش بین سینه فیل ها هنوز محبوب است. ژان لوک گدار ، در 88 سالگی میتواند به رقابت فیلمساز های جوانِ سال بیاید و چه بسا پوز همه شان را هم به خاک بمالد. چرا که کتاب تصویر ، از هر نظر ، پیشرو ترین و مهم ترین فیلمی است که امسال به نمایش در آمده. اثری کلاژگونه شامل پنج فصل تصویری که اساسا جهنمی سینمایی به پا میکند. آزاری نه از جنس تصویر کردن عذاب دیگری ، بلکه با زبان تصویر و به بازی گرفتن عادت های بصری و شنوایی مخاطب امروز. فیلم اخیر گدار ، مجموعه ای استاندارد از “غیر استاندارد” هاست. کیفیت بعضی تصاویر به شدت پایین ، صدا ها بعضا مبهم و نا مفهوم ، مونتاژِ هدفمند در راستای اصل حس زدایی و به هم ریختن شکل گیری اندکی احساس حتی با موسیقی. فیلم در ابتدا دژاوو های سینمایی ای که به شکلی کنایه آمیز پشت هم چیده شده اند را ارائه میدهد و سپس رفته رفته به مراحلی تحلیلی تر از یک کلاژ سینماییِ صرف تبدیل میشود. از چهره ویِنا در جانی گیتار تا ترانه علیدوستی در درباره الی ، ناگهان به سرزمین های خاورمیانه پرتاب میشویم. گاها با ساختاری شبیه به مستند روبرو میشویم و بعد با فروریختن تمام حدس ها و گمان ها ، ساختاری دیگر از جنس یک سینمای نوین به چشم میخورد. گدار ، هرگز همرنگ اطرافش نخواهد شد. فرقی هم ندارد سال 1960 باشد و “از نفس افتاده” بسازد یا سال 2018 باشد و “کتاب تصویر”… هربار ژان لوک گدار دست روی اصیل ترین شکل از ارائه هنری ، یعنی تجربه گرایی و جسارتِ خلقِ اثر (نه ساختِ آن) میگذارد و هربار زیر بار عادت ها و تقاضاهای مخاطب راحت پسند نمیرود. از این حیث آنچه که کتاب تصویر هست ، “درباره” کثافت امروزِ جهان نیست بلکه “خودِ” آن است. جهانی که به وسیله تصویر و مونتاژ در فیلم گدار پدید آمده ، از نگاه صاحب اثر ،نمایی است از آنچه که امروز در آن مشغول زیست هستیم. بی نظمی هایی که فقط “به نظر میرسد” تحت کنترل اند اما عملا موجب آزارند. کتاب تصویر به سینمایی ترین شکل ممکن ، به تخلیه نگاه سینماگری پرداخته که شاید روشنگری هایش را مجبوریم جدی بگیریم. روشنگری هایی که نحوه بیانشان تنها سینماست ، آنچه دوستش میداریم …

این مطلب را هم بخوانید:   دیدگاه مدرن فیلمساز در دل اساطیر کهن (تحلیل و بررسی فیلم Valhalla Rising)

نویسنده: ایمان رضایی

نقد فیلم The Image Book
امتیاز 5 از 1 رای

نظرتان را با ما در میان بگذارید