نقد فیلم Mother! (مادر!)

3271516 trailer mother movie 20170808 - نقد فیلم Mother! (مادر!)

کارگردان : Darren Aronofsky

نویسنده : Darren Aronofsky

بازیگران : Jennifer Lawrence, Javier Bardem, Ed Harris

خلاصه داستان : زندگی آرام یک زوج زمانی آزمایش می‌شود که، مهمانان ناخوانده برای به هم ریختن زندگی آرام آنها وارد خانه‌شان می‌شوند و …

گزیده نظرات منتقدین

جسیکا کیانگ | The Playlist امتیاز 100 از 100

فیلم «مادر!/Mother!» فیلمی بسیار شگفت انگیز است، یک تجربه هنری نایاب که بر اساس قضاوت های شما می تواند شاهکار باشد یا نباشد؛ این فیلم شما را در بهت فرو برده، مضطرب تان می کند، خجالت زده می شوید و سپس گویی که دوباره از نو متولد می شوید.

رابی کالین | The Telegraph امتیاز 100 از 100

یک لطیفه تلخ و گزنده، یک هشدار واضح و غرشی از پرتگاه؛ «مادر!/Mother!» به دفعات باعث شگفت زدگی شما خواهد شد.

جان بلی ساید | Cinevue امتیاز 100 از 100

بله، این فیلم متظاهرانه است، اما تظاهر در عین حال و فی نفسه حاوی مقدار زیادی جاه طلبی نیز هست و این همان سینمایی است که تمایل به حرکت در جهت خلاف آب دارد.

پیتر بردشا | The Guardian امتیاز 100 از 100

به عنوان یک فیلم ترسناک احمقانه و خنده دار است، به عنوان یک فیلم کمدی هیجان انگیز و خنده دار است و به عنوان ماشینی که قرار است برق از سر شما بپراند، «مادر!/Mother!» به طرز دیوانه واری خوب است و اثری یکتا محسوب می شود.

بن کرول | Indiewire امتیاز 91 از 100

«مادر!/Mother!» روایت خود را آرام آغاز می کند و کم کم با طمانینه بسیار، شعله های آتش آن را برافروخته می کند. لبریز از مفاهیم دینی و بازتابی از سیاست های دنیای معاصر است، فیلم دیوانه وار و باورنکردنی «درن آرنوفسکی» راه را برای تفاسیر مختلف از این اثر باز می گذارد و در عین حال نیز حرف خود را خیلی سر راست بیان می کند.

فیونوآلا هلیگان | Screen International امتیاز 90 از 100

فیلم آگاهی بخش جدید «درن آرونوفسکی» یعنی «مادر!/Mother!» تجربه ای حریصانه و پرثمر است؛ یک خروش بزرگ که شبیه به جوشیدن آب، موجی از نفرت و ناامیدی را به سوی هرج و مرجی که در جامعه امروزه در جریان است رها می کند، در عین حال تصویری خودخواهانه از هنرمند را به عنوان نوعی سوکیبوس(1) احساسی ارائه می کند.

1-(موجودی افسانه ای که به شکل زنان است و قصد اغفال مردان را دارد)

تاد مک کارتی | Hollywood Reporter امتیاز 80 از 100

«مادر!/Mother!»، فیلمی است که همانند تمام دیگر عناوین این سبک، شما را داخل داستان دراماتیک خود حل می کند اما در عین حال به دلیل برخی مشکلات حول فیلمنامه و تمهیداتی در نظر گرفته نشده، شما را از خود می راند.

اون گلیبرمن | The Variety امتیاز 60 از 100

ترس و خوفناکی ای که «مادر!/Mother!» سعی در خلق آن دارد متاسفانه هیچ گونه اثری ندارد؛ این فیلم شبیه یک فرتوت شدن انحصاری و مهر و موم شده است که تبدیل به یک تجربه غیر واقعی و مصنوعی می شود. اما به هر صورت به تماشای «مادر!/Mother!» بروید و از سِیر و روند اتفاقات عجیبی که در آن می افتد لذت ببرید. اما ناامید می شوید، خیلی هم ناامید می شوید اگر به امید دیدن فیلمی به سینما بروید که به اندازه ای که ظاهری است، شگفت انگیز نیست.

استفنی زاکارک | Time امتیاز 60 از 100

«مادر!/Mother!» جاه طلبانه است. با دیدن آن سرگرم خواهید شد چرا که نمی توانید حدس بزنید که روند داستان در ادامه چگونه خواهد بود، اگرچه هنگامی که در نهایت موفق به دریافتن داستان بشوید احتمالا کمی حس نامیدی به شما دست خواهد داد.

دیوید ادلستاین | New York Magazine Vulture امتیاز 60 از 100

علی رغم تمام شور و حرارتی که به نظر می رسد فیلم داشته باشد، «مادر!/Mother!» بسیار ساکن و بی تحرک است.


منتقد: جان بلسدیل | CineVue – امتیاز 10 از 10

پس از اوج و حضیض های فراوان در جشنواره ونیز، «دارن آرنوفسکی» یکبار دیگر برای فیلم جدیدش، «مادر» ، در «لیدو» حضور پیدا کرده است. یک فیلم به غایت دیوانه کننده، که از تسخیر یک خانه شروع میشود و درگیر پیچ و خم یک ماجرای بلندپروازانه و مرموز میشود.

«دارن آرنوفسکی» بعنوان فیلسماز همواره میان مرز تعمق و تحمق حرکت کرده است. از «پی» گرفته تا حماسه‌‌سازی منطبق با «کتاب مقدس» در فیلم «نوح»، از کشتی‌گیرها گرفته تا رقاصان باله، از معنای زندگی گرفته تا علاج دردِ مرگ، همه با هم در فیلمهایش ادغام شده‌اند و با یکدیگر مجادله کرده‌اند. «مادر»، احتمالا والاترین فیلم او تا به امروز است، اما اگر میخواهید به آسمان صعود کنید، باید ابرها را بشکافید تا همنشین ستاره‌ها شوید؛ باید توجه کرد که پیش از رسیدن به پیچ و خم داستان، ممکن است که حتی تاثیرگذارترین صحنه‌های فیلم هم بسیار سرد و بی‌روح بنظر بیایند. پس از یک پیش‌درآمد مختصر و مهیج، با یک زن جوان (جنیفر لاورنس) مواجه میشویم که از خواب بیدار میشود. او در حال تعمیر کردن محل سکونتشان است، در حالی که شوهر شاعرش (خاویر باردم) در حال کلنجار رفتن با خودش است، زیرا که نمیتواند بنویسد؛ چیزی شبیه به نسخه ی لاتینِ «جک تورنس» (Jack Torrance) .

Mother20173 - نقد فیلم Mother! (مادر!)

همسرش برای او غذا میپزد، به او توجه میکند و مشوقش است. اما چکامه کوتاه آنها با ورود یک آدم غریبه تمام میشود، یک پزشک (اد هریس) با سرفه‌هایی خشک و کوتاه و علاقه‌ای وافر به نوشیدن. به اشتباه به او اطلاع داده شده است که آن خانه یک هتل بوده است، «هریس» در هر صورت آنجا نمیماند. میرود و بزودی همراه همسرش (میشل فایفر) به آنجا برمیگردد؛ شخصی که لیموناد الکلی میسازد و از شلوار گشاد زن جوان (جنیفر لاورنس) ایراد میگیرد. اتفاقاتی در حال وقوع است و زن جوان که توانایی تحمل رنج زیادی را ندارد، خود را در مقابل خلاص شدن از مهمانان ناخوانده ناتوان میبیند. جغرافیای خانه هرگز، کاملا مشخص نمیشود، موقعیت اتاقها تغییر میکند. اما چیزی که معلوم است، اینست که: خانه یک انبار وحشتناک و یک اتاق‌کار با زیورآلات زیبا دارد. به علاوه حفره‌هایی، که در دیوارها وجود دارند و هنوز محتاج تعمیرند.

Mother20174 - نقد فیلم Mother! (مادر!)

مرد شاعر به مهمانانش میگوید که خانه سابقا یکبار سوزانده شده، و او و همسرش با کمک همدیگر آنرا بازسازی کرده‌اند. آدمهای بیشتری از راه میرسند و زن جوان احساس میکند محاصره شده است، و محاصره دارد تنگتر هم میشود. طی یک تراژدی خانوادگی، خون و خونریزی میشود، و خونی که بجا میماند کم کم به یک قسمت از دکور خانه تبدیل میشود. نیم‌ساعت اول فیلم، مثل فیلمهای قدیمی با موضوع تسخیر یک خانه پیش میرود- فیلم شباهت‌هایی به کتاب «تسخیر خانه تپه‌نشینِ» (The Haunting of Hill house) «شایرلی جکسون» (Shirley Jackson) دارد- و موسیقی و فیلمبرداری فیلم به گونه‌ای است که مخاطب را همواره لب پرتگاه نگه میدارد؛ هیچ وقت مطمئن نیستید در کجا قرار دارید، یا دقیقا چه تفاقی در حال رخ دادن است. تردد زن جوان با پای پرهنه در اطراف خانه بر آسیب پذیری او و افزایش وحشت و پرخاش در فضا تاکید میکند، و بنظر میرسد که او نه توانایی خروج از محدود‌ه‌ خانه را دارد، و نه روحیه لازم برای این کار را. بدلیل احتیاجات وقت‌ و‌ ناوقت شوهرش، و همینطور تغییرات سریع‌السیر ماهیت حوادث که عامل برهم زدن توازن زن جوان است، او هیچ وقت نمیتواند بطرز مقبولی اعمال نفوذ کند.

Mother20171 - نقد فیلم Mother! (مادر!)

اوضاع بسرعت عجیب و دیوانه‌کننده میشود، بطوری که زن جوان حامله میشود، و مرد شاعر هم بالاخره کلنجار رفتن با خودش را تمام میکند و شعری میسراید. این موفقیت جشن گرفته میشود، زن، تنها برای خودش در این جشن غذا درست میکند، تا از این طریق به هجوم طرفدارها، مطبوعات و سایر افراد به خانه‌یشان اعتراض کند. با متشنج‌تر شدن اوضاع، هرگونه نمودی از واقع‌گرایی در فیلم از بین میرود. این تشنج، زندگی زن جوان و فرزند بدنیا نیامده‌اش را تهدید میکند، و خطر نابودی خانه را با خودش بهمراه دارد. «مادر» آرنوفسکی، در درجه اول یک تمثیل از آخرالزمان است، که در مقابل استثمار و تخریب دنیای طبیعی میخروشد. نیم‌ساعت اول فیلم مشابه یک‌سوم ابتدایی فیلم «روانی» است، وقتی که «ماریون کرین» از رئیسش دزدی میکند. همینطور هجو و هزل، میان پرخاش و ناسزاگویی‌ها به گوش میرسد. «باردم» با ایفای نقش یک شخصیت افسونگرِ خواب‌آلود، و با امتناع از شستن ظروف غذا، نارسیسیزم(خوشیفتگی) شاعر را به بیننده القا میکند. خشونت و عذاب‌کشیدن در بعضی صحنه‌ها، بیننده را میترساند، اما «آرنوفسکی» تنها به همین بسنده نمیکند و چه بسا پیشتر هم میرود.

بله، این یک فیلم پرمدعا است. اما ادعا همواره با جاه‌طلبی همراه بوده، و سینما محل طعنه‌زدن به کاستی‌هاست. «لاورنس»، «پایفر»، «هریس» و «باردم» یک گروه فوق‌العاده را تشکیل داده‌اند، که بنظر میرسد ناگزیر دارند بسمت پارانویا (روان‌گسیختگی) روانه میشوند، اتفاقی که یادآور اوایل کار «رومان پولانسکی» است. جنبه وحشت فیلم، استادانه نشان داده شده است. اما فیلم «آرنوفسکی» طبق تقدیر خوش زندگی میکند و سرانجام میمیرد. از هم باز کردن این تمثیلات، اندکی ژرف‌اندیشی میطلبد. بنظر میرسد که فیلم خود، یک درهم‌تنیدگی ظریف از رجوع به این تمثیلات و تفسیر آنها باشد. با اینکه ارتباط‌ گرفتن شخصیت‌ها باهم مدتی طول میکشد، اما همنیشین شدن با فیلم در عین روح‌بخش بودن، رعب‌آور است. مردم یا از فیلم متنفر میشوند، یا شیفته آن میشوند؛ همانطور که میتوانید مدح و ستایش فیلم توسط هواداران و نکوهش آن توسط مخالفان را در تلویزیون ببینید. باری شما چه در تیم آرنوفسکی باشید، و چه در تیم مخالفان احساسی آن، «مادر» بعنوان یک قیاس عجیب‌الخلقه (wtf) با کتاب‌های مقدس، ماندگار خواهد بود.

منبع: نقد فارسی

مترجم: سروش سرحدی


دارن آرونفسکی نوشتن فیلمنامه « مادر! » را پس از به اتمام رساندن پروژه « نوح » آغاز نمود. فیلمنامه ای که ظاهراً در 5 روز نسخه اولیه آن آماده شد و در نهایت پس از بازنویسی های چند باره به مرحله ساخت رسید. جالب آنکه لارنس و فایفر درباره بازی در این فیلم اعلام کرده بودند که پس از مطالعه فیلمنامه نتوانسته اند آن را درک کنند و همه چیز برای آنان گنگ و نامفهوم جلوه می کرده!

داستان فیلم در خانه ای در مکانی نامشخص رخ می دهد که طی آن زنی بی نام (جنیفر لارنس) به همراه همسرش (خاویر باردم) زندگی عاشقانه خود را آغاز کرده اند. مرد، شاعر مشهور و محبوبی است که مریدان فراوانی دارد اما مدتی است به بن بست ذهنی رسیده و تشویشی را در ذهن تجربه می نماید. بزودی غریبه ای ( اد هریس ) از راه می رسد و درب منزل آنان را می زند. او فکر میکند که خانه مذکور در واقع محلی برای استراحت است و نمی داند که ملک شخصی زن و شوهر است! با اینحال شاعر، او را در کمال تعجب همسرش به خانه دعوت می کند و سپس نوبت به ورود همسرِ مرد غریبه ( میشل فایفر ) می رسد که او نیز به خانه وارد شود و…

phoca thumb l 3 - نقد فیلم Mother! (مادر!)

« مادر! » مقدمه ای عجیب و البته ساده دارد. در ابتدا فیلمساز از مخاطبش می خواهد تا شخصیت های اصلی داستانش را بدون آنکه نامی برای آنان تعیین شود، بپذیرد و با آنان همراه شود. در ادامه نیز شخصیت های متعددی وارد داستان می شوند که همگی آنان نیز مانند شخصیت های اصلی ، بی نام و هویت هستند و ما تنها با استفاده از ضمیر قادر به شناسایی آنان هستیم. تصمیمی که تعمداً گرفته شده و دلالت بر مفهومی دارد که افراد را تبدیل به نماد و نشانه هایی از رویکردهای طبیعی و اجتماعی می نماید. به نظر می رسد که آرونفسکی حتی پیش از رویت فیلم با استفاده از نام فیلم قصد داشته مفهومی را به مخاطب انتقال دهد. نامگذاری فیلم با عنوان « مادر! » شاید در ظاهر ساده و بی آلایش باشد اما زمانی که به علامت تعجب پس از کلمه مقدس مادر می رسیم، سوال بزرگی در ذهن شکل می گیرد که چرا از مادر با عنوان کنایه ای نام برده شده؟

در « مادر! » آرونفسکی می توان نشانه های فراوانی یافت. از انجیل مقدس گرفته تا اشاره هایی به آدم و هوا که هرکدام سعی دارند تلنگری به مخاطب بزنند. خانه ای که مرد و زن در آن زندگی می کنند به مثابه زمینی در نظر گرفته شده که شاید هجوم افراد مختلف به درون آن سبب تخریب و هرج و مرج و البته گاهاً رویکردهای خوشایند می گردد. شخصیت مرد نویسنده که در مواجه به انتقادات همسرش تنها یک لبخند از خود به نمایش می گذارد، به مانند پروردگاری معرفی می گردد که سعی در مدیریت شرایط و مادر ( شخصیت زن خانه هم که منزل متعلق به اوست و بطور کنایه آمیزی، باردار می شود ) دارد و البته مادر و منزل که نمادی از سیاره زمین هستند و بزودی میزبان مهمانان عجیب و ناخوانده ای می گردند.

phoca thumb l 5 - نقد فیلم Mother! (مادر!)

« مادر! » برخلاف نیمه ابتدایی نسبتاً آرام و سر به راه خود، در نیمه دوم به جنون کشیده می شود. جنونی که در آن مرد تکلیف خود را با پیروان یا طرفداران خود مشخص می کند و مهاجمان خانه نیز وضعیت را برای مادر تیره تر می نمایند. مهاجمانی که به نظر می رسد آسیب اصلی را به زمین وارد می نمایند و سردرگمی مادری که نمی داند با وضعیت پیش آمده باید چطور رفتار کرد و به همین جهت رفته رفته دچار بحران می گردد و البته در این بین بارداری هم رخ می دهد که شاید باید از آن انتظاری تولدی مجدد را گرفت.

بازیگران مطرح بسیاری در فیلم نقش آفرینی کرده اند. جنیفر لارنس که شخصیت اصلی داستان است و تقریباً در تمام مدت زمان فیلم در مقابل دوربین است، بازی بسیار خوبی از خود به نمایش گذاشته. بازی در نقش مادر، تجربه ای متفاوت برای جنیفر لارنس بوده که به خوبی از پس آن برآمده است. خاویر باردم نیز در نقش شاعر، حضور بسیار موثری دارد و با توجه به شخصیتی که فیلم از او ارائه می دهد، بهترین انتخاب ممکن به نظر می رسد! مشاهده اد هریس و میشل فایفر در فیلم نیز تجربه خوشایندی محسوب می شود، مخصوصاً فایفر که توانسته پس از مدتها با نقشی قابل توجه به سینما بازگردد.

phoca thumb l 6 - نقد فیلم Mother! (مادر!)

جدیدترین اثر آرونفسکی سرشار از نماد و کنایه و استعاره است و مشخصاً هر مخاطبی می تواند نمادها و تحلیل های فراوانی از آنچه که در فیلم مشاهده نموده را مطرح نماید. شاید فیلم در نگاه اول الهام پذیری فراوانی از شاهکار رومن پولانسکی به نام « بچه رزماری » داشته باشد، اما در اجرا تفاوت فراوانی به اثر مذکور دارد و به مراتب جسورتر و البته شلوغ است. « مادر! » موجب می شود تا مخاطب این روزهای سینما که آثار بلاک باستری سهم فراوانی را در دنیای سینمایی او تشکیل می دهند، پس از تماشای فیلم به فکر فرو رفته و سعی در حل و تکمیل پازل هایی داشته باشد که آرونفسکی در ذهن او ایجاد کرده. « مادر! » قطعاً بهترین فیلم آرونفسکی نیست و شاید حتی برخی از مخاطبانش را به جهت روایت غیر معمولش پس بزند، اما نمی توان این نکته مهم را انکار کرد که آرونفسکی به سینما بازگشته تا مثل همیشه، مخاطبش را پس از تماشای فیلم دچار درگیری ذهنی نماید!

منبع: مووی مگ

حتما عضو کانال تلگرام و صفحه اینستاگرام سینما مدرن باشید! ما در تلگرام و اینستاگرام مطالب متفاوت تری داریم که در سایت نیست!
عشق فیلم هستی بیا کانال تلگرام ما 😍
//